Antyczni Rzymianie często wspominali w swoich dziełach o tajemniczych wyspach, które znajdowały się daleko na Oceanie i samym końcu świata. Pojawiają się takie nazwy jak Fortunatae (Wyspy Kanaryjskie), Taprobane (Cejlon) czy Hibernia (Irlandia).
Wyspy te są wspominane bardziej w charakterze utopijnym/bajecznym lub jako miejsce odrodzenia wartości, jakie Rzymianie zatracili w trakcie podbojów. W utworach pisarzy okresu rządów Oktawiana Augusta (27 p.n.e. – 14 n.e.) – np.










„Gdy mądry siebie pokonuje, to w żadnym wypadku nie jest pokonany”
• łacina: [Cum se ipse vincit sapiens minime vincitur]
• źródło: Publiliusz Syrus, Sententiae
Publiliusz
źródło: comment_1662527837HuSte6HdQTgKk6FD1RCzUS.jpg
Pobierz