Wiedza geograficzna antycznych Greków była naprawdę imponująca. Już w starożytności wybitne greckie umysły uznawały teorię o kulistości Ziemi za prawdę. Co więcej, organizowano liczne wyprawy odkrywcze i gromadzono informacje, co prowadziło do rozwoju geografii jako nauki.
Współcześnie przyjmuje się, że antyczni Rzymianie nie przykładali większej wagi do nowych odkryć geograficznych i rozwoju nauki jako takiej. Wiedzę geograficzną stosowali w głównej mierze do zarządzania swoim Imperium oraz celów politycznych i











Antyczni Rzymianie często wspominali w swoich dziełach o tajemniczych wyspach, które znajdowały się daleko na Oceanie i samym końcu świata. Pojawiają się takie nazwy jak Fortunatae (Wyspy Kanaryjskie), Taprobane (Cejlon) czy Hibernia (Irlandia).
Wyspy te są wspominane bardziej w charakterze utopijnym/bajecznym lub jako miejsce odrodzenia wartości, jakie Rzymianie zatracili w trakcie podbojów. W utworach pisarzy okresu rządów Oktawiana Augusta (27 p.n.e. – 14 n.e.) – np.
źródło: comment_1662527829kkTDG9zRnMXjApf8qBpjTm.jpg
Pobierz"Oznaczała ona zachowanie godne prawdziwego mężczyzny (vir), według reguł prawa i honoru, umiejętność odróżnienia tego co jest dobre, od tego co jest złe."