#opera #muzyka #muzykaklasyczna #philipglass glass #teatr #sztuka wczorajszy wieczór znów spędzony w operze a dokładnie na przedstawieniu Satyagraha Philipa Glassa wystawione przez Staatsoper Stuttgart (Dennis Russell Davies). Niesamowite, jak teoretycznie luźno skojarzone sceny, myśli, związane z Gandhim można powiązać w całość opierając się indyjskim wierszu dydaktycznym Bhagavadgita („Pieśń Błogosławionego” z IV/III wieku p.n.e.). Piękna muzyka, pięknie zagrana. Trzech solistów grających
Trzy filmy - Koyaanisqatsi, Powaqqatsi oraz Naqoyqatsi - to dzieła amerykańskiego reżysera Godfreya Reggio. Nie zawierają one klasycznej fabuły czy dialogów. Zamiast tego dostajemy unikatowe ujęcia, które potrafią być katalizatorem nie jednej refleksji. Nie bez znaczenia jest również muzyka Philipa Glassa która wraz z obrazem, tworzy spójną całość w postaci kapitalnego widowiska na temat ludzi, życia i przyrody. Każda z części kieruje się jakimś motywem przewodnim, idąc za wikipedią:
Jakie to Akhnaten Glassa jest fajne. Dotychczas nie przepadałem za operami, ale to ma coś w sobie takiego, że bez problemu słucham całości. Świetna oprawa muzyczna, do tego bardzo dobre arie i minimalizm.
Jednak styl Glassa jest jakiś taki nie do podrobienia. Włączasz sobie utwór i od razu wiesz kto go napisał. Te charakterystyczne powtarzane frazy i brzmienie.
mój ulubiony utwór pana Szklanka z soundtracku The Truman Show. bardziej mi pasuje do opustoszałej po wymarciu ludzkości Ziemi, niż do tego filmu, ale każdy ma swoje skojarzenia. Philip Glass - Underground, everybody #philipglass #muzyka #muzykaminimalistyczna |▓Ƿ( •‿• )