Owalne struktury obecne w piórach dinozaurów i praptaków wcale nie muszą być pozostałością barwnika, za jakie je uważano. Równie dobrze mogą być one śladem pradawnych bakterii...

Historyczne zróżnicowanie genetyczne tego gatunku w Europie sprawdzali ostatnio naukowcy z Niemiec, Polski, Norwegii, Rosji, Szwecji, Austrii, Holandii, USA i Nowej Zelandii. Pobrali oni i analizowali materiał genetyczny z kości 48 bobrów z Europy, z których najstarsze żyły nawet 11 tys. lat temu...

Film Park Jurajski wzbudził 21 lat temu wiele emocji - chyba każdy chciałby zobaczyć dinozaura. W materiale tym odpowiedziano na pytania czy można sklonować dinozaury i jakie warunki trzeba spełnić, aby tego dokonać. Film pochodzi z vloga EkoUniverse zajmującego się naukami biologicznymi.

Nowy artykuł w „Nature Communications” opisuje stanowisko 50 km od stanowiska łupków z Burgess, które podobnie jak pierwotne stanowisko C. Walcotta (1909 r.), zawiera niezwykłą kolekcję cudownie zachowanych gatunków bezkręgowców (i jednego strunowca), z których 22% jest nowe dla nauki...

Wyniki międzynarodowych badań pokazują, że neandertalskie maluchy dorastały znacznie szybciej niż współczesne dzieci. Naukowcy są przekonani, że dzieci neandertalskie szybciej osiągały dojrzałość, ponieważ musiały walczyć o przetrwanie w

Próba analizy zdolności lotu tego pierwszego odkrytego opierzonego dinozaura dała zaskakują odpowiedź - wydaje się, że archeopteryks był wtórnym nielotem lub był na drodze do stania się nim.

Krótki odcinek programu Fossil Record dotyczący współcześnie żyjących organizmów, nazywanych żywymi skamieniałościami.

Odkrycie miękkich tkanek w nodze tyranozaura z Montany (okaz MOR 1125), a później także w innych okazach było zaskoczeniem i ciągle jest kwestionowane, chociaż dowodów przybywa. Do tej pory nieznany był mechanizm, który miałby za to odpowiadać. Teraz wydaje się, że odpowiedzialne za to jest żelazo.

Paleontologia może być ciekawa.

Rzadki zmumifikowany przedstawiciel gatunku Edmontosaurus regalis opisany niedawno w magazynie Current Biology ujawnił coś, czego badacze dotąd nie wiedzieli. Okazało się, że zwierzę to miało na głowie grzebień z tkanki miękkiej.

Uniwersyteckie Muzeum Historii Naturalnej w Oxfordzie

Jednym z najbardziej znanych fałszerstw paleontologicznych jest sprawa podrabianych skamieniałości opisanych w 1726 roku przez niemieckiego lekarza, Johanna Beringera. Paleontologów zwieść może jednak nie tylko oszust; niekiedy sam zapis kopalny kryje w sobie jeszcze bardziej niebezpieczne pułapki.