Słów kilka o krótkim, bo zamykającym się między początkiem lutego a początkiem maja 238 r., panowaniu Pupiena (M. Clodius Pupienus Maximus) i Balbina (Dec. Caelius Calvinus Balbinus), oraz ich arcyciekawym, innowacyjnym mennictwie.

Maksymin Trak uważany jest za pierwszego barbarzyńcę (nie-Rzymianina), noszącego cesarską purpurę; był też pierwszym cesarzem, który nigdy nie pojawił się w Rzymie i pierwszym z szeregu cesarzy wojskowych, zaś jego rządy uznawane są za początek kryzysu cesarstwa rzymskiego w III stuleciu n.e.

Nazwisko Sewer przybrał adoptowany w 218 roku przez kuzyna, małoletniego cesarza Heliogabala. Aleksander był ostatnim przedstawicielem dynastii Sewerów, a jego dość długie panowanie obfitowało w wiele ciekawych emisji monet.

Pomimo pochodzenia z niskiego stanu (ekwita), Makrynus został ogłoszony cesarzem rzymskim 11 kwietnia 217 r. Jego ugodowa polityka nie budziła zaufania, dlatego szybko stracił poparcie wśród wojska; niezadowolenie wyrażali wszyscy poborowi, którzy musieli walczyć za dużo mniejszy żołd od weteranów.