Obrazy z JWST ukazują gigantyczne włókno gazu w galaktyce NGC 4696, które zasila wirujący dysk akrecyjny. Prędkość wewnętrznych partii sięga 600 km/s. Analiza wskazuje na samonapędzający się cykl: dżety czarnej dziury podgrzewają otaczający gaz, który oddala się, stygnie i grawitacyjnie wraca do dysku.
Mechanizm recyklingu własnego paliwa wyjaśnia, jak supermasywne czarne dziury podtrzymują swoją trwającą miliardy lat






















Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba pokazał, jak gaz ucieka z dysków protoplanetarnych wokół młodych gwiazd. W miarę dojrzewania układu zmienia się charakter tego odpływu. To oznacza, że planety mają ograniczony czas na uformowanie się, zanim stracą dostęp do gazu niezbędnego do wzrostu.
Pozwala to lepiej przewidzieć, które młode układy mają szansę wytworzyć gazowe olbrzymy, zanim ich dysk zaniknie.
https://phys.org/news/2026-08-jwst-reveals-planets.html
źródło: card
Pobierz