Symulacja ta zabiera obserwatora do miejsca położonego pomiędzy dwiema orbitującymi wokół siebie super-masywnymi czarnymi dziurami. Animacja stworzona przez NASA.

"Czarne dziury rozumiano jako coś istniejącego gdzieś we Wszechświecie, wytwór 4-wymiarowej grawitacji. Teraz możemy utożsamić je z układem pozbawionym grawitacji, jak np. nadprzewodnik. Jeśli te układy oddziałują wystarczająco silnie, generują swoją czasoprzestrzeń i mogą istnieć czarne dziury".

Czarne dziury są końcowymi etapami ewolucji masywnych gwiazd, w których po wyczerpaniu się “paliwa” jądrowego ciśnienie termiczne materii nie jest w stanie zrównoważyć własnej grawitacji gwiazdy. Obiekt taki zapada się pod wpływem swojego ciężaru. Ich olbrzymia grawitacja powierzchniowa (GM/Rc2...

Czym jest Ciemna Materia? To jedna z największych i najdłużej opierających się rozwiązaniu zagadek Wszechświata. Pytanie dotyka naukowców z szerokiego wachlarza dziedzin, od fizyków cząstek elementarnych, przez astrofizyków, po kosmologów badających najdalsze zakamarki kosmosu.

Czarne dziury są najbardziej niezwykłą teoret. przepowiednią wynikającą z równań ogólnej teorii względności. W ciągu ostatniego 40-lecia astrofizycy zgromadzili ogromną ilość bardzo dokładnych obserwacji dotyczących konkretnych obiektów na niebie, które z racji swej "zwartości" mogą być cz. dz...

Fizycy Douglas Stanford, Stephen Schenker wykazali w swoich obliczeniach, że na poziomie kwantowym czarne dziury wykazują chaotyczne zachowanie podobne do efektu motyla. Wprowadzanie zmian w czarnej dziurze - nawet tak małej jak wrzucenie do niej jednej cząstki - może poważnie zmienić jej zachowanie

Czarna dziura, - kwazar PKS1353-341, znajduje się 2,4 miliarda lat od Ziemi. Obiekt ten jest tak jasny, że astronomowie początkowo zdecydowali, że jest on sam w swoim obszarze przestrzeni. Jednak naukowcy z MIT twierdzą, że kwazar faktycznie znajduje się w centrum galaktycznej gromady.

Tak, jak w tytule. Symulacja została obliczona przez super-komputer Johna Hawley'a z University of Virginia.

Pierwsze pomysły opisania gwiazd niewidzialnych z powodu silnego oddziaływania grawitacyjnego, które nie pozwala na dotarcie do nas cząstek światła, przedstawił J. Michell (1784). Niedługo później, prawdopodobnie niezależnie, do podobnych rozważań doszedł inny francuski badacz – P. S. de Laplace...

...przez masywną czarną dziurę. Badania prowadzone przez astrofizyków teoretycznych z Uniwersytetu Kopenhaskiego oraz UC Santa Cruz pozwoliły na stworzenie zunifikowanego modelu tłumaczącego najnowsze obserwacje tych wyjątkowych zdarzeń...

Supermasywne czarne dziury o masie do miliardów razy większej od masy Słońca ukrywają się w centrach większości galaktyk. Oprócz "żerowania" na pobliskich gazach i pyłach niektóre z nich wypuszczają ogromne strumienie plazmy. Mechanika tych dżetów wciąż nie jest dobrze zrozumiana...

Paul Painlevé odkrył nowy sposób opisu pola grawitacyjnego wokół masy punktowej, z czego wyciągnął dość radykalne wnioski, osłabiające w jego mniemaniu, teorię względności. Einstein, nie zgadzając się z tymi wnioskami, nie potrafił wtedy udzielić bardziej konkretnej odpowiedzi...