W roku 46 p.n.e. Cyceron podjął się obrony Kwintusa Ligariusza, oskarżonego przez Kwintusa Tuberona o zdradę stanu (perddellio), a dokładniej rzecz ujmując o wrogość wobec Cezara.
Wcześniej Kwintus Ligariusz był zwolennikiem Pompejusza. Brał udział w porażce „Pompejańczyków” w bitwie pod Tapsus. Następnie został pochwycony w afrykańskim mieście Hadrumetum (obok obecnej Susy, w Tunezji). Cezar darował mu winę, jednak zakazał powrotu do Italii. Finalnie jednak został oskarżony o



















Cyceron (106-43 p.n.e.) publicznie wyśmiewał ciągłe zwiększenie liczby senatorów w Rzymie. Senat rzymski w I wieku p.n.e. wielokrotnie miał zwiększaną swoją liczebność.
Między innymi po wojnie domowej Mariusza i Sulli, do senatu weszło dodatkowo około 300 ekwitów. Nie znamy dokładnej liczy senatorów, ale wynosić ona mogła od 500 do 600. Juliusz Cezar z kolei, aby zmniejszyć znaczenie senatu zwiększył jego liczebność do 900 i umożliwiał wstąpienie na urząd nawet
źródło: comment_mzquV8RGjXhGeHy5RnsowtqA3d4hfZBd.jpg
Pobierz