KONKURS: Namiestnicy rzymskiej Syrii w czasach przełomu (324–361 n.e.)

Do wygrania 2 egzemplarze książki „Namiestnicy rzymskiej Syrii w czasach przełomu (324–361 n.e.)”. Książka opowiada o namiestnikach Syrii Coele, jednej z najważniejszych prowincji rzymskich na Bliskim Wschodzie, zajmującej północną i zachodnią część współczesnej Syrii oraz Libanu. Pozycja jest nagrodą w konkursie, którego organizatorem jest IMPERIUM ROMANUM. Co trzeba zrobić, aby móc się cieszyć z nagrody?

Aby wziąć udział w konkursie, należy w terminie do 1 marca 2021 r.:

+Pokaż całość

Mauretania w czasach rzymskich

Obecnie Mauretania to państwo w północno-zachodniej Afryce, nad Oceanem Atlantyckim. Posiada granicę lądową z Senegalem, Mali, Algierią i Saharą Zachodnią, a większość terytorium zajmuje pustynia Sahara. Jednak w starożytności Mauretanią nazywano krainę na wybrzeżu Morza Śródziemnego w...

(więcej pod linkiem)

https://www.wykop.pl/link/5957495/mauretania-w-czasach-rzymskich/Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, obchodzono Luperkalia, które było świętem ku czci bóstwa Fauna lub pierwotnie staroitalskiego boga pasterzy Luperkusa, który chronił ich stada przed wilkami. Święto ustanowić miał mitologiczny Ewander. Dużą rolę podczas Luperkaliów odgrywał kult wspomnianego Fauna – rzymskiego bóstwa, pół człowieka, pół kozła. Ze świętem związana była rzymska legenda o Faustulusie, pasterzu, który miał znaleźć bliźniaków (Romulusa i Remusa) w wilczym legowisku i zabrać do swojego domu, gdziePokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[Pro optimo sit minime malus]
„Najlepszy ten, kto najmniej zły”
- źródło: Seneka Młodszy, O spokoju ducha, 7,4

SenekaPokaż całość

Skąd wziął się podział tygodnia na 7 dni?

Skąd wziął się podział tygodnia na 7 dni? Pewnie większość ludzi wskaże na Biblię i zapisany tam wprost proces stwarzania świata, jednakże wcale nie jest takie pewne, że ówcześni Hebrajczycy byli twórcami używanego po dziś dzień 7-dniowego tygodnia.
Już Babilończycy odkryli istnienie planet i tak jak później Grecy potrafili nazwać siedem z nich (w tym słońce i księżyc). Każde z tych ciał niebieskich odpowiadało jednemu z dni, mieliśmy więc dzień Saturna, dzień Słońca, dzień Marsa itd. Taki podział funkcjonował w czasach Republiki, a później został zatwierdzony oficjalnie przez cesarza Konstantyna.
Odzwierciedlenie dawnych wierzeń do dziś widoczne jest w wielu językach. Dzień Słońca to dobrze znana nam niedziela – Sunday (ang.) czy Sonntag (niem.). Z kolei poniedziałek to Dzień Księżyca (łac. luna) w języku francuskim znany jako Lundi, we włoskim jako Lunedi, a w hiszpańskim Lunes. Wtorek to dzień Marsa (franc. Mardi, hisz. Martes, wł. Martedi). Środa zaś to dzień Merkurego (dies Mercurii) – we Francji Mercredi, we Włoszech Mercoledi, w Hiszpanii Miércoles. Czwartek był świętem Jowisza (franc. Juedi, hiszp. Jueves, wł. Giovedi), a piątek Wenus (fr. Vendredi, wł. Venerdi). Sobotę zaś czczono jako święto Saturna (ang. Saturday). W językach germańskich znalazło się miejsce także dla lokalnych bogów: Thora (ang. Thursday) czy Donara (niem. Donnarstag) mogących być odpowiednikami rzymskiego Jowisza..

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/skad-wzial-sie-podzial-tygodnia-na-7-dni/Pokaż całość

Recenzja: Żołnierz cesarza

Książka „Żołnierz cesarza” autorstwa Sebastiana Konowoła to powieść historyczna, która opowiada o życiu fikcyjnego bohatera – Kasjusza Arianusa, rzymskiego żołnierza, który zdemaskował spisek Plautianusa za panowania cesarza Septymiusza Sewera oraz wziął udział w kampanii wojennej w Brytanii. Główna fabuła utworu toczy się po śmierci Sewera, po którym rządy obejmują jego synowie: Karakalla i Geta. Kasjusz, jako wierny żołnierz Sewera i Rzymu musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości i zdecydować o swoim oraz bliskich losie.

Karakalla i Geta znani są w historii jako nienawidzące się nawzajem rodzeństwo. Ani ojciec na łożu śmierci, ani później matka nie byli w stanie pogodzić braci, którzy przeciwko sobie spiskowali. Pojawiła się nawet idea podzielenia Cesarstwa, tak aby obaj bracia mogli rządzić oddzielnie; obaj jednak odrzucili propozycję. Ostatecznie Geta ginie z ręki Karakalli, w obecności matki, i zostaje oskarżony o próbę zabójstwa oraz przejęcia pełni władzy. Karakalla widząc wszędzie wrogów wprowadza czas terroru.

ZPokaż całość

Upadek Domicjana, ostatniego cesarza z dynastii Flawiuszów

Młodszy syn Wespazjana nie zapowiadał się na złego władcę. Z czasem jednak zmienił się w okrutnika, którego zdecydowano się siłą usunąć z tronu. Jak wyglądał upadek ostatniego cesarza z dynastii Flawiuszów i jakie znaki miały mu towarzyszyć?

(więcej pod linkiem)

https://www.wykop.pl/link/5956041/upadek-domicjana-ostatniego-cesarza-z-dynastii-flawiuszow/Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 44 p.n.e. – Gajusz Juliusz Cezar został obwołany przez senat Republiki Rzymskiej dyktatorem wieczystym (dictator in perpetuum, na monetach widoczne jako DICT PERPETVO), najwyższym kapłanem, imperatorem i ojcem ojczyzny. Próbowano go obwołać królem Rzymu, ale Cezar odmówił, gdyż funkcja ta od czasów Tarkwiniuszy była przez lud znienawidzona, ponadto Cezar nadal starał się zachowywać pozory republikańskiej legalności. Mimo wszystko Cezar jednak w praktyce był najważniejsza personą Rzymu.Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[Maximum remedium iræ mora est]
„Najlepszym lekarstwem na gniew jest zwłoka”
- źródło: Seneka Młodszy, Dialogi, 4.29.1

SenekaPokaż całość

Ceramiczne popiersie z grobu dziewczynki

Ceramiczne popiersie z grobu dziewczynki. Obiekt datowany jest na I-II wiek n.e. Artefakt został znaleziony w Kordobie, w Hiszpanii, a obecnie obiekt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Madrycie.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/ceramiczne-popiersie-z-grobu-dziewczynki/

#Pokaż całość

W północnych Włoszech odkryto rzymskie kamienie milowe

W Bresci (północne Włochy), przed rozpoczęciem prac kanalizacyjnych pod Via Milano, przeprowadzano wykopaliska archeologiczne. Badaczom udało się natrafić na trzy rzymskie kamienie milowe z późnego okresu Cesarstwa.

Dwa kamienie mają około 2 metrów wysokości; jeden 2,5 metra. Wszystkie trzy kamienie milowe posiadają inskrypcje cesarskie, typowe dla III-IV wieku n.e. Na jednym z kamieni widać cyfrę II, co wskazuje że kamień znajdował się dwie rzymskie mile (ok. 3 km) od centrum antycznego Rzymu.

WrazPokaż całość

Naukowcy odkryli miejsce gdzie Hadrian spożywał śniadanie

Archeolodzy prowadzący wykopaliska oraz prace badawcze w willi Hadriana w Tivoli twierdzą, że odkryli przeznaczenie półokrągłego, wydzielonego budynku w willi Hadriana. Jak twierdzą, cesarz mógł w nim spożywać śniadanie. Miejsce to jednak nie miało charakteru prywatnego, a bardziej miało no celu podkreślenie pozycji cesarza.

Badacze zrekonstruowali, jak mogło wyglądać śniadanie (ientaculum) cesarza. Cesarz zasiadał wraz z małżonką na tronach, na wysokiej marmurowej platformie, która była otoczona przez fontanny. Platforma była połączona z czterema sypialniami, z których każda miała toaletę ozdobioną marmurowymi panelami i drogocennymi kamieniami szlachetnymi. Spożywane śniadanie było dobrze widoczne z zewnątrz przez przeszklone wielkie okna, tworząc iluzję jakiegoś przedstawienia dla członków dworu. Jak twierdzą archeolodzy ta budowla, jak i wiele innych w pałacu, miały na celu zaprezentowanie boskości cesarza.

DoPokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, rozpoczynały się Parentalia. W tych dniach Rzymianie odwiedzali groby swoich przodków na cmentarzach znajdujących się za miastem, poza świętą granicę pomerium. Zanosili im podarki (sacrificia): kwiaty – najczęściej fiołki, sól, pszenicę, chleb maczany w winie, mleko i wino, karmiąc ich w ten sposób, aby nie szkodzili żyjącym. Obchody kończyły 21 lutego.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#13-2

#antycznyrzym #imperiumromanum #tegodniawrzymie #wydarzenia #gruparatowaniapoziomuPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[Alteri vivas oportet, si vis tibi vivere]
„Musisz żyć dla innych, jeśli chcesz żyć z pożytkiem dla siebie”
- źródło: Seneka Młodszy, Epistulae morales ad Lucilium, 48.2

SenekaPokaż całość

Aleksander Wielki na rzymskim medalionie

Aleksander Wielki na rzymskim medalionie z III wieku n.e. Obiekt został znaleziony w Abu Kir, w północnym Egipcie. Aleksander ukazany został w dekorowanym hełmie attyckim z podniesioną głową, sugerującą jego boskość.
Obiekt znajduje się w Museo Calouste Gulbenkian w Lizbonie. Medalion dowodzi, jak wielkim szacunkiem darzyli Rzymianie macedońskiego zdobywcę.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/aleksander-wielki-na-rzymskim-medalionie/Pokaż całość

Devotio - poświęcenie się dowódcy na polu bitwy

Devotio był skrajną formą votum (poświęcenie, obietnica lub dar dla bóstwa w zamian za spełnienie prośby), według którego rzymski dowódca obiecywał poświęcić swoje życie bóstwom podziemnym (chtonicznym) w bitwie z wrogiem, w zamian za wygraną własnych wojsk. Devotio - oddane życia za...

(więcej pod linkiem)

https://www.wykop.pl/link/5954173/devotio-poswiecenie-sie-dowodcy-na-polu-bitwy/Pokaż całość

Słynna rzymska mozaika pozostanie w Anglii

Za 150 tysięcy funtów została zakupiona słynna rzymska mozaika ukazująca lamparta atakującego antylopę. Obiekt został odkryty w roku 1974 w Dorset, na południu Anglii, i datowany jest na IV wiek n.e.

Rząd celowo zablokował możliwość kupna obiektu za granicą, aby Dorset County Museum miało czas na zebranie funduszy. Łącznie muzeum wsparte zostało stoma dotacjami.

MozaikaPokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 41 n.e. – urodził się Brytanik, syn cesarza Klaudiusza i Messaliny. Jego pierwotne imię Germanik zamieniono na Brytanik dla uczczenia podboju Brytanii przez ojca w 43 n.e. Jako jedyny żyjący syn cesarza był głównym kandydatem do majątku i tytułów ojca. Jego pozycji nie zachwiała nawet otwarta zdrada jego matki Messaliny i jej skazanie na śmierć w 48 n.e. Dopiero kolejny ślub Klaudiusza z własną bratanicą AgrypinąPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[Paucos servitus, plures servitutem tenen]
„Mało jest takich, których zmuszono do niewoli, więcej tych, co dobrowolnie w nią idą”
- źródło: Seneka Młodszy, Epistulae morales ad Lucilium, 22.11

SenekaPokaż całość

Przesadne ucztowanie i wymiotowanie w świecie rzymskim

Nadmierne spożywanie jedzenia oraz zbytek były czymś, co antyczni Rzymianie uważali, że należy się wystrzegać za wszelką cenę. Idealny Rzymianin poświęcał się bogom, swojej familii i ojczyźnie, a przede wszystkim żył prosto i nie żądał chwały. Jak to jednak zawsze bywa, w praktyce było inaczej i Rzymianie jako zdobywcy świata odeszli od ideałów, m.in. pozwalali sobie na huczne uczty oraz dekadenckie potrawy.
Po dziś dzień utrwaliło się powszechne przekonanie, że uczty w antycznym Rzymie przekraczały granice dobrego smaku. Trwały niekiedy całą noc, a „przepełnieni” goście mogli korzystać ze specjalnych pokoi, w których oczyszczano ich trzewia, by mogli dalej spożywać kolejne potrawy. Może takie izby rzeczywiście gospodarze udostępniali, jednak z pewnością nie nazywano ich vomitoriami, gdyż tak naprawdę vomitorium było rozumiane jako wyjście z amfiteatru lub stadionu i w takim kontekście zostało użyte.
Nie ma jednak wątpliwości, że obfite uczty rzymskie w domach bogatych nobilów, a nawet cesarzy kończyły się wymiotowaniem. Wspomina o tym stoicki pisarz Seneka Młodszy (4 p.n.e. – 65 n.e.). W jednym ze swoich pism opowiada, jak to niewolnicy sprzątają wymiociny na bankietach, podsumowując ucztujących:
Z całego świata (ludzie luksusu) importują wszystko, co znane jest z wyrafinowanego gustu. Z najdalszego oceanu sprowadzane są rzeczy, których trawienie zrujnowane przez przysmaki z trudem może znieść. Wymiotują, żeby zjeść, jedzą, żeby wymiotować: nie uważają nawet za stosowne smakować uczty, dla których przeszukują cały świat1.Pokaż całość