Seria, która składa się z 5 książek, a każda z nich w innej filii Biblioteki, wycieczka miastoznawcza zapewniona tylko pytanie gdzie sens, gdzie logika?
Rereading Wiedźmina trwa, chyba nikomu nie trzeba tłumaczyć dlaczego to takie przyjemne. Bohaterowie, rozwój akcji, postać Wiedźmina, wszystko przyprawione lekkim #!$%@?ństwem. Chciałoby się więcej takich sag fantasy.
Egzekutor
Mike Resnick
W międzyczasie wpadła mi do rączek krótka książka Resnicka. Powiem szczerze, że pomysł był dobry, ale historia trochę śmierdzi banałem. Głównemu bohaterowi powinien ktoś
Nie ma to jak kupić sobie w biedronce jajko z breloczkiem ze Star Wars (prawdziwa rozrywka dla bogaczy - 9,99zl), żeby mieć coś fajnego do kluczy i zgubić je w drodze powrotnej do mieszkania. Tym sposobem przegrałam dzisiejszy wieczór.
@methane: nie zgubic kluczy zgubic breloczek ? mam rozumiec ze nie zdazylas go nawet przypiac :d poszukaj w torbie, Wy zawsze w torbach wszystko gubicie :P ja kiedys jak zgubilem klucze to nikt nie chcial dorobic bo zbyt nietypowe :/
@lim4k: Nawet nie zdążyłam tego breloczka rozpakować, jak pomyślę że zgubiłam Dartha to jeszcze mi smutniej. + byś się zdziwił, ja akurat mam porządek w torebce : P.
Zbiór opowiadań wprowadzających do wiedźmińskiego świata. Od niego właśnie zaczęłam ponowne zagłębienie się w całą sagę. Człowiek czytał jak był bardzo młody, przez co miała wrażenie, że niektórych wątków nie ogarnęłam do końca. Teraz już będę mogła spać spokojnie. Czytanie o przygodach Wiedźmina (i spółki zoo) to sama przyjemność, idealna odskocznia od sesji. Same opowiadania bardzo przyjemne i dla tych co zdążyli
Metro z małą zawartością metra. Motyw mistrza i ucznia przejadł mi się wieki temu, historia ogólnie trochę zbyt naiwna (a'la typowy scenariusz Hollywodzki), ale + za przedstawienie post-apokaliptycznego świata (mutantów, przerośniętych roślinek itd) - bardzo obrazowe i milutkie w odbiorze opisy (odpowiednio zniesmaczona mina zapewniona za każdym razem), książka jak najbardziej do przeczytania ale bez fajerwerków.
Piękny pokaz tego jak łatwo nasze relacje w społeczeństwie można przełożyć na nowoczesną technologię (a i wydaje mi się, że ta ksiażka zawiera kilka dosyc prawdopodobnych prognoz na przyszłość ). + główny bohater, do którego naprawdę można poczuć sympatię . Ofc polecam gorąco.
Dla każdego, kto uwielbia Orwellowski rok 1984. Książka obnażająca typowe mechanizmy totalitaryzmu (inwigilacje, szeroko panującą dezinformacje, propagandę, obłudę). Wspaniała antyutopia zahaczająca o wątki SF, która zawiera liczne ostrzeżenia, ale jednoczesnie nie wypala z człowieka resztek nadziei. Chociaż jak dla mnie trochę za krótka.
Ksenocyd trzeba zacząć czytać właściwie od razu po skończeniu "Mówcy umarłych" (chyba, że ktoś lubi umierać z ciekawości). Jest to książka pełna akcji - tych rozwijających dalej wątki na Lusitanii (dylematy, dylematy i jeszcze raz dylematy), ale i wprowadzająca nowe postaci i lokacje. Mogę jeszcze dodać, że nie spodziewałam się tego, że ta książka się tak skończy jak skończyła (obstawiałam trochę inne
@jaqqu7: Dlatego jak dla mnie Mówca > Ksenocyd, skróciłabym trzecią część spokojnie o te rozwlekające fragmenty, ale no cóż - widać że autor koniecznie chce przekazać trochę swojego światopoglądu (na siłe niestety).
Kontynuując zabawe z cyklem Endera nie spodziewałam się, żę napotkam na tak dobrą pozycję książkową. Muszę przyznac, że zostałam pozytywnie zaskoczona. "Gra Endera" to przy niej ledwie prolog, taki przydługawy pierwszy rozdział, niezbędny żeby poznać przeszłość głównego bohatera i zrozumieć uniwersum, w którym rozgrywa się cała akcja. Dopiero w "Mówcy umarłych" zostaje wprowadzona prawdziwa akcja, rozwinięta lista bohaterów i przekazana główna
@austra: Da radę - wystarczy przeczytać jakiś bardziej szczegółowy opis albo obejrzeć film. To tak żeby zachować jak najwięcej radości z czytania, oczywiście można też od razu zabrać się za Mówcę - problemów ze zrozumieniem nie będzie, chociaż urok z powracających wątków będzie znikomy.
Po obejrzeniu filmu, który mi się bardzo spodobał, stwierdziłam, że czas zagłębić się w cykl o Enderze. Po przeczytaniu pierwszej części, której film imho był wierną adaptacją (kilka wątków wycięto, zmieniono wiek Endera, ale jak wiadomo film rządzi się swoimi prawami). Oczywiście książka o wiele bardziej skupiła się na psychice głównego bohatera i na duszącej presji, która była na nim wywierana
Pierwsza część cyklu o egzorcyście w klimatach Constantine'a (aż zapragnęłam obejrzeć po raz kolejny i przy okazji, o zgrozo, odkryłam brak mojej oceny na filmwebie), główny wątek książki może nie był jakiś wysokich lotów (za bardzo kojarzył mi się z banalnymi intrygami ze szwedzkim kryminałów), za to uważam że charakterystyka głównej postaci i nakreślenie tła wydarzeń było boskie, tak samo jak
Kiedy człowiek nie wie za co się zabrac (a notatki z podpisem straszą swoją smutną obecnością), najlepiej zrobic sobie kawę i zając się ponownym oglądaniem 5 sezonu Breaking Bad!
Zbiór opowiadań, tytułowe najlepsze i chyba jedyne, które mi zapadnie w pamięc (w sumie jest bardzo dobre i je jak najbardziej polecam). Reszta fajna, ciekawe motywy, dużo efekciarstwa, ale to tak raczej do poczytania żeby zabic nudę (w skrócie - jednak wolę 'pełne' książki Ziemiańskiego, bo opowiadania niestety mają za mało pazura jak na mój gust).
Wreszcie znalazłam czas żeby się przejśc do kina yay. Dobry marvelowski film, początek trochę bez ładu i składu (poziom irytacji niepokojąco podrósł, ale pojawiającym się wątkom humorystycznym udało się przycmic niedopatrzenia scenarzystów). Wszystko co najważniejsze się pojawiło - dobry klimat, blondwłosy Thor, ironiczny Loki, dama w opałach, szalony naukowiec. Fajne zakończenie, wszystkie moje oczekiwania zostały spełnione. Byle do trójki. 8/10
Książka wzięta z półki w bibliotece tak do poczytania, nie spodziewałam się, że Charlie Stross zaserwuję mi historię, która w ciekawy sposób obrazuję durnotę i bezcelowosc motywów kierujących społeczeństwem XXI wieku. Ukazany w niej niezwykle interesujący punkt widzenia osoby z przyszłości, która wychowała się i obracała w zupełnie innym środowisku (świecie, w którym podróże pomiędzy odległymi światami są codziennością i w którym
Mam mieszane uczucia co do tej książki, miejsce akcji całkiem oryginalne (baaardzo głębokie głębiny morskie), mieszanka bohaterów - psychopatów, którzy na tym dnie mają spełniać misję. Kilka ciekawych motywów psychologicznych, ale jak dla mnie w tym wypadku trochę zmarnowany potencjał (bohaterowie wydają się obcy). Nad tym wszystkim wisząca groźba końca świata, czy też jakaś antyutopijną wizja tego co jest na powierzchni (inteligentne
@methane: Mi akurat Rozgwiazda najbardziej przypadła do gustu za tę mroczną atmosferę i garstkę socjopatów, wyzutych z uczuć i zamkniętych w małej stacji. I cała bibliografia z uzasadnieniem wyborów Wattsa, określeniem co jest fikcją, a co opiera się na nauce, robi wrażenie.
Ano też mi się bardzo podobaja te jego podsumowania na końcu, widać że koleś odwala ciężką robotę szukając tych naukowych potwierdzeń, które potem wplata w fabułę jako smaczki.
#steam
Komentarz usunięty przez autora