15 marca 1944 r. doszło w Warszawie do wyjątkowo niecodziennej sytuacji. Dwie członkinie Armii Krajowej sprawdziły swoją broń, udały się w kierunku ulicy Miodowej i przeprowadziły skuteczną likwidację konfidenta Mieczysława Darmaszka. Był to jedyny przykład likwidacji przeprowadzonej przez kobiety.

O tym, co wydarzyło się na Zieleniaku, mówiono niewiele. Ofiary określano ogólnie. Ludność cywilna. Ogromne zbrodnie. Setki zamordowanych i tysiące wywiezionych do Pruszkowa. Rosjanie. Ronowcy. Granaty w piwnicach. Rzeź. Krótkie słowa połączone milczeniem i wyparciem.

Mimo 80 lat od zakończenia II wojny światowej, a co za tym idzie doszczętnego zniszczenia polskiej stolicy przez Niemców, na terenie Warszawy wciąż można ujrzeć świadectwa zaciekłych walk, ludzkiego cierpienia oraz niespotykanego wprost bohaterstwa, co potwierdzają obeliski, tablice i pomniki.

Wszyscy znamy te fotografie. Prawy profil, en face i z nakryciem głowy. Brak imion i nazwisk. Tylko twarz, numer i klasyfikacja wyrażona literą. Nie ludzie, a liczby. W taki sposób na więźniów patrzyli Niemcy - twórcy prawdziwego piekła na ziemi.

Los dzieci stanowi bez wątpienia jedno z najbardziej przejmujących zagadnień związanych z historią II wojny światowej. Podczas konfliktu, przedstawiciele tej bezbronnej grupy, padli ofiarą niespotykanego dotąd okrucieństwa, co było szczególnie zauważalne w największej niemieckiej fabryce śmierci.

Szacuje się, że ogólna liczba więźniów KL Auschwitz sięgnęła miliona trzystu tysięcy osób. Przeważająca większość, blisko milion sto tysięcy osób, została zamordowana lub zmarła w wyniku złych warunków. Jak dokładnie wyglądały kulisy zakończenia działalności największej niemieckiej fabryki śmierci?

Zdjęcie czternastoletniej Czesławy Kwoki, która została zamordowana przez Niemców, stało się globalnym symbolem cierpienia dzieci podczas II wojny światowej. Co jednak wiemy o polskiej dziewczynce? Kim była, skąd pochodziła i w jakich okolicznościach trafiła ona do piekła Auschwitz-Birkenau?

W powszechnym mniemaniu Polska miała dwóch okupantów; Rzeszę Niemiecką oraz Związek Sowiecki. Faktem pozostaje jednak, że w procesie zagarniania terenów II Rzeczypospolitej, wzięło udział jeszcze dwóch innych sąsiadów: marionetkowa Słowacja oraz Republika Litewska.

Sam Rudolf Höss nazwał Gerharda Palitzscha najbardziej sprytną i najbardziej przebiegłą kreaturą. Jaką historię skrywa postać człowieka, który z jednej strony zamordował tysiące osób, a z drugiej wdawał się w romanse z Żydówkami oraz wysyłał błagalne grypsy do polskich więźniów?

We wrześniu 1939 r. z bombardowanej przez Niemców Warszawy wyruszył transport, w którym znajdował się jeden z najcenniejszych skarbów Rzeczypospolitej - złote sztaby i monety, które stanowiły kruszcowe rezerwy Banku Polskiego. Jak wyglądały kulisy tego wydarzenia? Zapraszamy na kolejny film.

"Gdybym o każdych siedmiu rozstrzelanych Polakach chciał rozwieszać plakaty, to w Polsce nie starczyłoby lasów na ich wyprodukowanie" - powiedział Generalny Gubernator Hans Frank, jeden z najbardziej zagorzałych wyznawców Hitlera, na którego Polskie Państwo Podziemne wydało wyrok śmierci.