Myślę, że gdybyś usiadł z kimś wierzącym do rozmowy i on próbował ci wyłożyć wszytko co wie na temat wiary, starał się przekonać racjonalnymi argumentami, a ty w końcu uznałbyś, że ma rację (hipotetycznie) to nie byłaby to prawdziwa wiara tylko właśnie przekonanie.

Myślę, że sposób odczuwania wiary jest podobny do miłości. Zdarzyło ci się kiedyś, że ktoś suchymi faktami i argumentami sprawił, że zakochałeś się w kimś kto dla ciebie był

ktoś nie lubi wszędobylskich symboli pewnych środowisk - jest menelem albo sebą.