@IlllI: w moim przypadku było zupełnie odwrotnie. Wiele miesięcy myślałem, że się po prostu rozleniwiłem i próbowałem z tym bezskutecznie walczyć. Dotarłem przez to do takiego momentu, że zmuszanie się do pracy lub nawet podstawowych czynności wywoływało u mnie odruchy wymiotne i ataki paniki. Takie nagłaśnianie problemu może wyjść na dobre wielu ludziom, uwierz mi.

@one_man_army: dokładnie to samo mówię, kiedy to opisuję. Najcięższy okres to czarna dziura w pamięci.

@Kellanved: napisałem niżej, ale tu też wkleję, bo wiele złego możesz tym wyrządzić

w moim przypadku było zupełnie odwrotnie. Wiele miesięcy myślałem, że się po prostu rozleniwiłem i próbowałem z tym bezskutecznie walczyć. Dotarłem przez to do takiego momentu, że zmuszanie się do pracy lub nawet podstawowych czynności wywoływało u mnie odruchy wymiotne i ataki paniki. Takie nagłaśnianie problemu może wyjść na dobre wielu ludziom, uwierz mi.

@Kellanved: w takim razie mój błąd - myślałem, że to ironia. Jeśli rzeczywiście masz objawy i zauważasz, że się pogłębiają to idź do lekarza, oszczędzisz sobie trochę życia. A gdybyś chciał porozmawiać, to zapraszam.

@vabnn: za późno zacząłem się leczyć, żeby móc funkcjonować, więc wróciłem do rodziców, potem minęło parę miesięcy na żonglowaniu lekami, zanim dostałem taki, który pomógł. Cały ten czas leżałem, nie pamiętam żebym robił cokolwiek, do tego był okres, w którym bardzo dokuczała mi akatyzja (chyba od jednego z leków). Rodzice okazali się wyrozumiali choć myśleli, że przyczyną depresji było coś co z niej wynikało, ale było mi tak wygodniej boPokaż całość