@Minieri: Dziwię się, że to ma tak mało plusów, bo akcja fajna. Trochę szczęścia przy golu, ale wcześniej ładnie wypracowane

@orio: Ja bym to zapisał jako 0-1=-1

@Kadej: Jest tutaj mowa o modelu regresji linowej. Masz podane parametry (współczynniki) do tego modelu? Bo YI to zapewne zmienna obliczona dla danych z I-tego wiersza. Następne kolumny to różnica między prawdziwą wartością, a wartością z modelu oraz kwadrat takiej różnicy.

@Kadej: W modelu regresji liniowej mamy zmienne objaśniane (to co chcemy wyliczyć) i zmienne objaśniające (to z czego chcemy wyliczyć zmienną objaśnianą ). Czyli chcąc wyliczyć wagę, nie będziemy mogli skorzystać ze zmiennej x * y, bo tam korzystamy z wartości znanej wagi, a my tego w teorii nie znamy, bo dopiero chcemy to wyliczyć z modelu.
Nie ma podanej jakiejś konkretnej postaci modelu? Bo tak to ciężko określić jak policzyćPokaż całość

@SprzedajeInformacje: Tylko nie wiemy, co ma być zmienną objaśnianą. Wiem, że pewnie któraś z tych dwóch, ale wtedy bezsensowne jest liczenie interakcji między nimi, bo i tak takiej zmiennej nie będziemy mogli włączyć do modelu. Założyłem, że x * y jest w jakimś celu liczone, chyba że kazali policzyć dla samego policzenia ¯\_(ツ)_/¯

@SprzedajeInformacje: Dobra, teraz już wiadomo po co było liczenie tych kolejnych składników. Tak, w takim przypadku waga będzie zmienną objaśnianą.
Razem na zajęcia chodzicie, czy tak po prostu z neta to wytrzasnąłeś?

@Amerykanskie_Megatrendy: Karta wzorów, szukaj w funkcjach trygonometrycznych (domyślam się, że kąt między bokami x i y jest kątem prostym).

@smutna_rzaba: Większość przykładów opiera się na wyłączeniu odpowiedniego czynnika z mianownika i licznika, żeby te czynniki się skróciły, wtedy można normalnie policzyć granicę.
W innych przypadkach należy skorzystać ze wzoru (a-b)=(a^2-b^2)/(a+b), a następnie znowu wyłączyć czynniki z licznika i mianownika, żeby się skróciły

@smutna_rzaba: No i widzę kilka przykładów, gdzie musisz różne potęgi sprowadzić do potęgi o tej samej podstawie, np. 4^(n-1)=2^(2n-2). Po takim przekształceniu znowu wyłączasz odpowiedni czynnik i liczysz.

@cardiv: W takim przypadku rozkłady brzegowe dla X/Y wyznaczasz licząc sumy wierszy/kolumn. Np. dla X P(X=2)=6/35, P(X=3)=14/35 itd. Dla Y robisz to samo sumując kolumny.
Niezależność zmiennych sprawdzasz z warunku P(A przekrój B)=P(A)P(B), bo masz już wyznaczone rozkłady brzegowe, więc możesz to sprawdzić.
Prawdopodobieństwo rozkładu warunkowego liczysz normalnie z tabelki i korzystasz ze wzoru P(A|B)=P(A przekrój B)/P(B).

@cardiv: W sumie niejasno napisałem. Masz sprawdzić, czy P(X=k,Y=l)=P(X=k)P(Y=l). Lewą stronę po prostu z tabeli odczytujesz, a prawą stronę liczysz z tego, co dostałeś w podpunkcie pierwszym.

@styroslaw: W takim tempie to nawet licznik MPK przekroczy liczbę 100 wykolejeń

@567123: Robiąc zadania, inaczej ciężko się nauczyć, musisz to wyćwiczyć.

@Budwajzer: 4 będzie albo na Biskupinie albo na Oporowie, bo widzę, że numerami linii końcówkę odliczamy ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@Damasweger: To jest MPK, oni wszystkiego mogą dokonać, remonty im nie przeszkodzą xd

@mariusz-laszek: Od razu dzień staje się jaśniejszy ( ͡° ͜ʖ ͡°)