Książę i Dybuk - Dokument o jednej z najbardziej tajemniczych i niezwykłych postaci światowego kina: Michale Waszyńskim. Postać mityczna, legendarna - oglądając ten dokument chciałoby się zakrzyknąć: co za gość! Jego życiorys to gotowy materiał na fabułę i oby taka powstała :)

120 uderzeń serca - połączenie kina zaangażowanego, społecznego z kameralną i intymną historią o miłości. Zdobywca Cezarów, kandydat do Oskara - film, w którym zakochała się Francja, - zobaczcie dlaczego. Polecam rozmowę o tym filmie.

Reżyser raczej nas nie zaskoczy - większość elementów znane jest już z jego wcześniejszych filmów. Chociażby gra bohaterów o podporządkowanie siebie nawzajem, czy też klaustrofobia, nastrój osaczenia, stopniowe wchodzenie w obłęd. Dreszczowiec, ale idący w stronę refleksji i psychologii.

Film jednego z największych wizjonerów i ekscentryków współczesnego kina. Jest tu wszystko do czego reżyser zdążył nas przyzwyczaić: szlachetność, solidarność, przyjaźń, walka ze złem. Z jednej strony jest w filmie dużo zgrywy, humoru, zabawy słowem, z drugiej są zadawane poważne pytania.

Może tylko pierwszy odcinek jest dla większości "do przetrwania", potem jest już tylko lepiej. Serial może wciągnąć bez reszty. Dostajemy jedną z lepszych, polskich, serialowych, produkcji ostatnich lat - dlaczego? O tym m.in. w tej rozmowie.

Trust – przeciwieństwie do wersji Ridley’a Scotta tej historii, tu jest głębiej, mocniej, dokładniej. Psychodelia, groteska, gra z czasem, nietypowe ujęcia czy intensywny obraz. W dużej mierze jest to zasługą twórców: Danny Boyle i Simon Beaufoy. Serial sensacyjny z górnej półki. Więcej w materiale.

Nigdy Cię tu nie było - kino akcji bez akcji :) Film, który przełamuje granice gatunków. Tempo, którego brak, jest wręcz kontemplacyjne, tu nic nie dzieje się szybko. Właściwie w pewnym momencie, na tyle wchodzimy w ten klimat i koncentrujemy się na głównym bohaterze, że akcja gdzieś nam umyka...

Nowatorski, interaktywny - taki miał być nowy serial Stevena Soderbergh'a. I? Dostajemy wersję reżysera zamiast możliwości spojrzenia na akcję z różnych perspektyw czy wybrania wątku. Sensownie nakreślone postacie i Sharon Stone. Czy to wystarczy by dobrze spędzić z Mozaiką prawie 6 godzin?

Wieża. Jasny dzień - sugestywny, niepokojący, piękny. Można w nim odnaleźć klimat Lynch'a, von Trier'a, Kubrick'a. Dla kogoś, kto kino polskie kojarzy z czymś przewidywalnym to może być zaskoczenie - w pewnym momencie zobaczy, że tym filmem zaczyna rządzić coś absolutnie niepokojącego i dzikiego.

Film znowu o mieszczaństwie, bogatym, sytym, i znowu o jego grzeszkach. O tej, mrocznej stronie mieszczaństwa, o której reżyser opowiada najchętniej. Po arcydziele, jakim była Miłość chciałoby się, żeby reżyser zrobił film jeszcze lepszy, albo totalnie inny. Czy to możliwe?

To nie jest idealny obrazek naszego społeczeństwa. Warto jednak zmierzyć się z tym filmem choćby dlatego, by kino mogło nas zmienić. Dzięki temu, że poznamy siebie lepiej, nawet jeśli ta prawda o nas jest przerysowana, to może będzie to pierwszy krok do zmian. Kino jako bolesna terapia.

Anihilacja - horror sci-fi, ale nie oczywisty, dla bardziej wymagających, gdzie reżyser większy nacisk kładzie na stronę refleksyjną. Film, który ma piękne momenty wizualne, i też straszy, ale tempo jest tutaj jeszcze wolniejsze niż w Ex Machinie. No i jest też bardzo dobra rola Natalie Portman.

Pomiędzy słowami - kameralny, nastrojowy film, ze świetnymi kreacjami Jakuba Gierszała i Andrzeja Chyry. Trochę inne spojrzenie na emigrację, na tożsamość nie tylko przez pryzmat ekonomiczno-rodzinny, zrobiony przez kogoś, kto o tej emigracji wie, na prawdę, bardzo wiele. Rozmowa o filmie.

Paul Thomas Anderson opowiedział o miłości inaczej niż się zazwyczaj w filmach opowiada. Tu miłość to prymitywny pojedynek pomiędzy samicą i samcem alfa. Cytując Hitchcock'a: "Opowiadaj o miłości jakbyś opowiadał o zbrodni".

Del Toro pokazuje w tym filmie prawdziwie kinofilską potrzebę pokazania kina z przeszłości. Zakochany w horrorze składa też ukłon w stronę klasycznych musicali, ale i szpiegowskim dreszczowcom, czy love story. Dostajemy też całą paletę przeróżnych nawiązań i cytatów filmowych.

Kinomaniak i Kino w tubce rozmawiają o nowym filmie Fatiha Akina "W ułamku sekundy" nagrodzonego Złotym Globem dla Najlepszego Filmu Nieanglojęzycznego 2018, ze znakomitą rolą Diane Kruger - Najlepszą Aktorką MFF w Cannes 2017.

Trzy billboardy... to kino, które zaskakuje od samego początku do samego końca. Reżyser jest absolutnie kapitalnym scenarzystą i to widać, jak prowadzi postaci w tym filmie, a do tego mamy aktorów, którzy stanęli na wysokości zadania i kilka z ról jest absolutnie popisowych.

Niemiłość - nagrodzony w Cannes, nominowany do Oskara nowy film Andrieja Zwiagincewa. Z jednej strony to dramat psychologiczny, rodzinny, pełen toksycznych relacji, z drugiej wielowarstwowy, pełen niedopowiedzeń obraz współczesnej Rosji.

Fanatyk - projekt trudny, wydawałoby się niemożliwy do realizacji, bo jak tu zekranizować tak specyficzny język pasty i tak kultowy tekst? My dziadki: rozmawiamy o tym, czy i jak to się udało, jak blisko film jest oryginału i czym się różni od słowa pisanego ;)

Mundruczo prowokacyjny jak zwykle. Totalne, pomieszanie gatunków. Jest tu i sci-fi i thriller, jest i moralitet religijny. Ogromna wizualna siła rażenia. Z jednej strony niezwykła praca kamery, efekty specjalne i wizualny majstersztyk, z drugiej surowy Budapeszt i zdjęcia niemal paradokumentalne.