Śmierć Cezara w 44 roku p.n.e. podzieliła państwo rzymskie. Zwolennicy republiki znaleźli się pod przywództwem Gajusza Kasjusza oraz Marka Brutusa i opanowali wschodnie połacie imperium. Przeciwników morderców Cezara stanowili Oktawian August, Marek Antoniusz oraz Marek Lepidus, którzy władali...

Bitwa nad Jeziorem Trazymeńskim była drugim zwycięstwem Hannibala nad Rzymianami w II wojnie punickiej. Zasadzka doprowadziła do ogromnej rzezi Rzymian. Ponoć pobliski strumyk doprowadzający wodę do jeziora, z powodu wymieszania się dużej ilości krwi, nazwano Sanguineto, czyli „Krwawa Rzeka”.

Hermetyczność i swego rodzaju obcość kultury starożytnego Egiptu, fascynowała mieszkańców innych krain od zawsze. Monumentalna architektura budziła respekt, tajemnicze hieroglify, liczni bogowie o zwierzęcych głowach działały na ludzką wyobraźnię. Nie inaczej było w przypadku antycznych Rzymian.

Bitwa pod Ruspiną i Thapsus były kolejnymi etapami wojny domowej, mającymi kluczowy wpływ na dalsze dzieje Republiki Rzymskiej. Bitwa pod Ruspiną niemal nie zakończyła się zgubą Cezara, a starcie pod Thapsus przyniosło finalnie zgubę wielu oficerom i przywódcom pompejan (m.in. Katonowi Młodszemu).

Gabinianie – taka nazwa przylgnęła do zgrupowania rzymskich najemników walczących dla egipskich królów – Ptolemeusza XII XIII. Określenie to powstało od nazwiska namiestnika Syrii, Aulusa Gabiniusza który pozostawił w Egipcie część swoich oddziałów biorących udział w akcji odzyskania tronu.

Wojny markomańskie to seria wojen jakie w latach 167-180 n.e. toczyło Cesarstwo Rzymskie z barbarzyńcami zamieszkującymi obszary za północnymi i północno-zachodnimi granicami. W 173 n.e. w takcie oblężenia spragnionych wody sił rzymskich doszło do wydarzenia, które uznano za boską interwencję.

Senatus consultum ultimum, czyli „ostateczna uchwała Senatu”, była to nadzwyczajna uchwała podejmowana przez senat rzymski w przypadku istotnego zagrożenia dla państwa. Termin ten ukształtował się w okresie późnej republiki i miał na celu zmuszenie konsulów do działania i likwidacji zagrożenia.

W końcowym okresie życia, Juliusz Cezar przygotowywał się do realizacji kilku ambitnych planów. W dużej mierze były to jedynie piękne marzenia, gdyż uwzględniając ówczesne realia polityczne i możliwości, nie mógł liczyć, że je finalnie zrealizuje.

Kiedy Oktawian August, główny spadkobierca i adoptowany syn Juliusza Cezara, usunął wszystkich rywali do władzy, zdecydował się zachować "Republikę". W praktyce jednak ugruntował pełnię władzy w rękach swoich i swojego rodu, mianując na kluczowe stanowiska najbliższych i najwierniejszych ludzi.

Wielu z nas myśląc o antycznym Rzymie i jego kulturze, bez zastanowienia wymieni słynne zabytki, takie jak Panteon, Koloseum, łuki triumfalne, mur Hadriana czy via Appia. Do naszych czasów zachowały się jednak także mniej znane zabytki, które zachwycają, ale nie są już tak dobrze znane turystom.

Przekleństwa, obelgi, bluźnierstwa oraz wulgaryzmy nie są domeną wyłącznie współczesnego języka. W epoce antycznej potomkowie "wilczycy" używali w rozmowach, a rzadziej w utworach, słownictwo powszechnie uważane za nieprzyzwoite.

System wyborczy Rzymian jest w dużym stopniu wykorzystywany po dziś dzień. Wraz jednak z zasadami prawnymi przejęto negatywne zjawiska, takie jak korupcja. Starano się jej przeciwdziałać, tworząc kolejne obostrzenia, które miały regulować życie polityczne i społeczne kraju.

Gajusz Mariusz, konsul rzymski piastujący swój urząd od 107 do 101 p.n.e., przeszedł do historii jako człowiek, który gruntownie zreformował legiony rzymskie. Zainicjował m.in. na masową skalę rekrutację proletariatu czy kazał żołnierzom nosić cały swój ekwipunek na plecach (tzw. muły Mariusza).

Marek Aureliusz (121-180 n.e.) uważany jest za jednego z najlepszych, jak nie najlepszego cesarza Rzymu. Nazywany "filozofem na tronie" prowadził rozważne rządy w duchu stoicyzmu. W 175 roku n.e. doszło do buntu Awidiusza Kasjusza - zaufanego wodza - co było dużym szokiem dla Rzymian.

Pliniusz Młodszy był namiestnikiem cesarza Trajana w prowincji Bitynia i Pont od 110 n.e. Pliniusz poprosił władcę o opinię i wytyczne w kwestii wytaczanych im procesów. Listy są świetnym źródłem informacji o podejściu władzy rzymskiej do nowej religii, która mogła naruszać porządek w kraju.

Imperium Rzymskie, rozwijające się od III p.n.e do V n.e. było jednym z niewielu w dziejach starożytnych, które objęło swym panowaniem tak ogromny obszar. Jest też czasem z tego powodu nazywane państwem światowym. Rzymianie władali w I-II n.e. ogromnymi obszarami położonymi wokół Morza Śródziemnego.

Kultowy film skończył 20 lat i praktycznie w ogóle się nie zestarzał! Z okazji urodzin - rzut oka na film z perspektywy czasu i galeria fajnych zdjęć zza kulis :)

W historii powszechnej utwierdziło się przekonanie, że Rzym został założony w 753 roku p.n.e. przez legendarnego króla Romulusa. Jednak co do daty powstania Rzymu nie byli przekonani sami starożytni. W tym celu badacze przeprowadzili swoje własne próby określenia, kiedy założono "Wieczne Miasto".

W przekazach źródłowych można odnaleźć informacje, które potwierdzają jak rozpowszechnione i istotne było dla antycznych Rzymian liczenie na palcach. Przykładem może być Kwintylian, który wspomina, że znajomość liczb jest potrzebna nie tylko mówcom, ale także każdemu, kto umie pisać.

Rzymski legion (legio) był tak zorganizowany, aby zapewnić maksymalną efektywność nie tylko na poziomie całego legionu, ale i poszczególnych jego jednostek. W tym celu powstała ścisła struktura dowództwa oraz dokładny podział na jednostki, co wynikało z ewolucji armii na przestrzeni dziejów.