„Pomyśl, że życie, jakie dotąd wiodłeś, się skończyło. Jako martwy człowiek potraktuj czas, jaki ci został, jak miłą niespodziankę, i żyj w zgodzie z Naturą. Kochaj karty, jakie rozdał ci los, i graj nimi jak własnymi. Cóż bowiem może być lepszego?” Marek Aureliusz, Rozmyślania, 7.56 – 57
Odczuwamy irracjonalny lęk przed uznaniem własnej śmiertelności. Unikamy myślenia o niej, ponieważ uważamy, że to nas przygnębi.




























@tryboluminescencja: oboje byli patologiczni. Tak zazwyczaj kończą się takie związki.