"Proszę księdza, w XX wieku to właściwie potrzeba ludziom zupełnie nowej doktryny. Szczególnie młodym ludziom. Doktryny, która wzięłaby ich do ich podstaw, takich które są dla nich naturalne. Nie takich, które Kościół narzucił przez lata. Jest to niezgodne z moim duchem. Odwrócony krzyż świadczy o tym, że z tymi doktrynami się w ogóle nie zgadzam."
Urny twarzowe - obrzędowe naczynia gliniane, o cechach antropomorfizmu (przypisywania cech ludzkich przyrodzie żywej i martwej), charakterystyczne dla kultury pomorskiej, do urny wsypywano prochy zmarłego, urnę następnie wkładano do grobu skrzyniowego. Na urnach znajdował się prawdopodobnie wizerunek twarzy zmarłego. Motywy figuralne łączone były często z ornamentyką geometryczną, która stanowiła podstawę zdobienia pokryw. Dodatkowo na popielnice nakładano biżuterię. Najczęściej były to kolczyki – kółka druciane z paciorkami szklanymi, bursztynowymi lub zawieszkami brązowymi na
Chąśnicy - określani mianem "słowiańskich wikingów" byli to wojownicy słowiańscy. Słowo "Chąśnik" wywodzi się od połączenia staropolskich słów chasa (gromada, zgraja) i chąśba (napad, rozbój). Głównymi ośrodkami Chąśników były najczęściej główne miasta nad Bałtykiem lub większymi rzekami, m.in.: Arkona, Kołobrzeg, Zwierzyn (i inne ośrodki Obodrzytów), Stargard, Szczecin, Wolin. Za początki wypraw Chąśników uważa się VI w. jednak bardziej wiarygodne wydają się dopiero przekazy historyczne z X w.: ok. 984 lub 985 w
Miniaturowy topór z Kruszwicy datowany na XI wiek o długości ogólnej ok. 4,5 cm. Na Rusi Kijowskiej związane one były z kultem Peruna, a u Normanów początkowo Thora, natomiast po przyjęciu chrześcijaństwa topór znalazł się wśród atrybutów św. Olafa artykuł z 1979 roku #slowianie #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu #polska #sredniowiecze
@Bezkost na załączonym rysunku jest 7 różnych obiektów, jak chcesz pisać pod #gruparatowaniapoziomu to chociaż napisz który to jest opisywany przedmiot.
Chors, Chorus, Chworz - Słowiański męski Bóg lunarny Chworza można nazwać obdartym ze skóry słońcem (czyli Swarogiem), wg. legendy kiedyś jaśniał identycznie jak Słońce. Entymologia jego imienia może pochodzić od prasłowiańskiego rdzenia krsь, obecnego w polskim słowie wycharsły – „wynędzniały”, co miałoby się odnosić do ubywającego księżyca, względnie do słabości jego światła wobec promieni słonecznych, twierdzono, że "zjada" jako wilk księżyc co miało tłumaczyć fazy księżyca. Miał przybierać formę Wilka lub Wilkołaka O
@Bezkost: Trentowski pisał w epoce romantyzmu, a wtedy ludzie lubowali się w fantazjowaniu. Poza tym to imię pojawia się na blogach turbosłowian, ale nie ma go u Gieysztora czy Szyjewskiego. Ja bym go nie używał.
warto wspomnieć że na Liczyrzepie wzorowany był Gandalf
@Bezkost: istnieje teoria, że korzenie Tolkiena sięgały Tolkimicka nad Zalewem Wiślanym i z tamtejszych legend czerpał natchnienie do sagi. Inna sugeruje, że miał dostęp do starych ksiąg opisujących dawne czasy. Obydwie są bardziej prawdopodobne niż to, że wszystko wymyślił w okopach Iwś.
Perun, Perkun – Słowiański Bóg ziemi, piorunów, burz i błyskawic. Perkun jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych Bogów słowiańskich, jego posąg, postawiony przez tamtejszych rodzimowierców stoi lub stał w Kijowie. Jego ojcem jest Swaróg, bóg słońca, nieba oraz kowali, żoną Mokosz a spokrewniony jest z nim Dadźbóg , Swarożyc oraz Weles. Perun Jest jednym z najwyższych Bogów w panteonie Słowiańskim, jego kult obejmował większość jeśli nie cały obszar Słowiańszczyzny (wikipedia twierdzi, że obejmował
Weles, Wołos, Woles - Słowiański Bóg magii, kupców, muzyki, podziemi i zaświatów (Nawii) Kult tego Boga był powszechny niemal na całej Słowiańszczyźnie, jego ciało miało być porośnięte kudłami, często również wyobrażano go sobie z dwoma krowimi lub byczymi rogami na głowie. Atrybutami Wołosa jest wąż, smok, tur, niedźwiedź, sierść, rogi, złoto, żółć, czerwień. Weles jest Bogiem, który jest skontrastowany z gromowładcą Perunem, lecz nie jest on złym Bogiem, nazywano go "bydlęcym bogiem"
Trzygłów, Trygław stary Bóg Słowiański czczony pod tą nazwą głównie na pomorzu. Trzygłów był przedstawiany jako bóstwo o trzech twarzach z oczami i ustami zasłoniętymi przepaską. Miejscami kultu tego Boga to Szczecin, Wolin i obecnie Brandenburgu. Funkcje Tego Boga nie są do końca jasne, uważa się, że władał światem realnym i zaświatami, jest Bogiem o charakterze wojennym, świadczy o tym rytuał, do którego używano czarnego konia, za pomocą którego wróżono czy warto
#metal #muzyka