Ostatni introligator z Żywca

Maciej Cimała i jego pracownia introligatorska w Żywcu to miejsce żywcem przeniesione z czasów przedwojennych. Strój i sposób zachowania rzemieślnika sprawiają, że człowiek, który odwiedza to miejsca po przekroczeniu progu wycisza się, uspokaja i wchodzi w magiczny świat starych książek. Stare drewn

[Noct]

Portal tworzony bez użytkowników

[wormik]

@Noct: no przecież masz tam jednego pewnego użytkownika, który wykopał, więc jest git i na główną, czego nie rozumiesz? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

[reventon]

Piękne. Sam mam za sobą kilka eksperymentów introligatorskich i kilka książek w kolejce do naprawy. Tylko nigdy czasu nie ma...

Mógłbym być takim panem w kamizelce który oprawia książki. Ale chyba wyżyć z tego trudno.

[mike-78]

Kidyś wydrukowałem sobie kilka książek i zeszyłem, skleiłem okładkę, wyklejki, wszystko. W introligatorni jedynie na gilotynie mi wyrównali krawędzie stronic. Frajda niesamowita.

[mike-78]

Oooo... Świat Młodych. Na dużej przerwie zawsze biegiem do biblioteki, żeby chociaż komiks na ostatniej stronie przeczytać....

[snorli12]

Fascynuje mnie, że w dobie ChatGPT i wszechobecnej sztucznej inteligencji, wciąż istnieją bastiony ludzkiego talentu, których żadna maszyna nie jest w stanie zastąpić. Ręczna oprawa książki to nie tylko technika, to unikalna więź między twórcą a przedmiotem. Smutno jednak pomyśleć, że takie miejsca jak żywiecka pracownia stają się "ostatnimi z rodu". W pogoni za taniością i szybkością tracimy rzemieślników, którzy potrafią sprawić, by przedmiot przetrwał kolejne sto lat. Gdy zabraknie takich ludzi

[epicentrum_chaosu]

Wiele niszowych zawodów by mogło sobie spokojnie istnieć, ale niestety ZUS ich dobija.