"Przyznam, że perspektywa strzelania do postaci wyglądających jak realni ludzie trochę mnie przeraża."
Ale strzelanie do postaci, które mają jak najbardziej przypominać ludzi i z założenia gry nimi są jest całkiem ok, tak? Dopiero gdy na prawdę trudno będzie odróżnić rendery od rzeczywistości stanie się to okrutne i nieludzkie? Nie żebym miał coś do takich gier, sam w nie czasami gram, ale to stwierdzenie jest co najmniej dziwne.
Jak sądzicie za ile lat uda się stworzyć w grach światy tak realistyczne, że niemożliwe do odróżnienia od naszego?
Na pewno nie będzie to w tej dekadzie. Raczej nie w następnej. Bo widzicie - gry mogą dążyć do realizmu, ale żeby do niego dotarły, to trzeba zaimplementować w niej zasady fizyki (od optyki po fizykę kwantową, albo chociaż cząsteczkową). Inaczej zawsze będzie widoczna ta różnica między grami a światem. Można to porównywać,
To jest dosyć płynna granica wg.mnie. Ostatnio np. oglądając w TV reklamę NFS Shift i nie wsłuch$!ąc się akurat w to co mówił lektor przez pewien czas byłem przekonany, że trafiłem po prostu jakiś program motoryzacyjny... Oczywiście później zauważyłem, że są to sceny z gry, ale tu już chyba można mówić że gry powoli zbliżają się do nieodróżnialnego realizmu.
Komentarze (8)
najlepsze
Ale strzelanie do postaci, które mają jak najbardziej przypominać ludzi i z założenia gry nimi są jest całkiem ok, tak? Dopiero gdy na prawdę trudno będzie odróżnić rendery od rzeczywistości stanie się to okrutne i nieludzkie? Nie żebym miał coś do takich gier, sam w nie czasami gram, ale to stwierdzenie jest co najmniej dziwne.
Na pewno nie będzie to w tej dekadzie. Raczej nie w następnej. Bo widzicie - gry mogą dążyć do realizmu, ale żeby do niego dotarły, to trzeba zaimplementować w niej zasady fizyki (od optyki po fizykę kwantową, albo chociaż cząsteczkową). Inaczej zawsze będzie widoczna ta różnica między grami a światem. Można to porównywać,