O prawniczym pisaniu słów kilka
![O prawniczym pisaniu słów kilka](https://wykop.pl/cdn/c3397993/link_BXEb8k3UNa8WtVeWNDHx95dWPMcqv4Xx,w300h194.jpg)
Kształcenie prawnika w Stanach Zjednoczonych wygląda zupełnie inaczej... Nikt nie uczy się na pamięć przepisów, wszyscy uczą się jak wykorzystać je w praktyce.
![glasss](https://wykop.pl/cdn/c3397992/glasss_2gz9bfnxD0,q52.jpg)
- #
- #
- #
- #
- #
- 71
Kształcenie prawnika w Stanach Zjednoczonych wygląda zupełnie inaczej... Nikt nie uczy się na pamięć przepisów, wszyscy uczą się jak wykorzystać je w praktyce.
Komentarze (71)
najlepsze
Twój komentarz jest światełkiem w tunelu dla wykopowego rozsądku !
Tylko praktyka i otwarty umysł wzbudzaja w człowieku refleksję, ta z kolei bywa zarzewiem do nowych genialnych rozwiązań i oryginalnych praktyk.
1. Prawo nie jest dla humanistów. To jest czysto ścisła dziedzina wiedzy, oparta na pewnych wzorach i podszyta filozofią. Jeśli liczenie ci źle idzie to na serio sobie daruj.
2. Hajs- na rynek wychodzi co roku kilka tysięcy prawników, chociaż rzeczywiście mamy dosyć mało praktykujących prawników w porównaniu z krajami zachodnimi. Pierwsze dobre pieniądze związane z działalnością prawniczą zobaczysz dopiero koło 30 roku życia jeśli będziesz dobry.
3.
Komentarz usunięty przez moderatora
Otrząsając się jednak z paskudnie napisanego artykułu, stwierdzić należy, że polskie uczelnie zaczynają powoli kierować edukację prawną w stronę praktyki. Jeżeli dobrze się orientuje to moja alma mater (UAM) wybudowała niedawno salę sądową celem przeprowadzania symulacji rozpraw. Jednocześnie wskazać należy, że polska to system kontynentalny, a nie "common law" i
Tu bym się nie zgodził, ale to pewnie kwestia podejścia uczelni i prowadzącego; u mnie pisanie pism było dwa razy: raz na KPA (wszyscy pobrali z intersieci) i na tworzeniu i stosowaniu prawa. U nas się tego nie uczy, bo 'to będziecie mieli na aplikacji' (a z tego co słyszę, na aplikacji pytają 'to czego was na studiach uczą?').
Pracował oczywiście w zawodzie.
Co do zajęć na aplikacji, to wszystko zależało od formy zajęć i prowadzącego. Wykłady były w dużej części bezużyteczne. Natomiast ćwiczenia często dawały dość sporo osobom, które poza zajęciami nie miały praktyki. Dużo dawały też warsztaty z sędziami, bo można było zobaczyć, jak sędziowie myślą.
Sam egzamin merytorycznie nie był trudny ale był katorgą psychiczną i fizyczną. Ciągły nadzór, osiem godzin pisania cięgiem, wyjście do toalety było jak jakaś upragniona przerwa. Wszyscy moi znajomi, którzy oblali (poza jednym) - oblali ostatniego dnia, na ostatnim egzaminie. Wydaje mi się, że główną przyczyną było tu wyczerpanie, bo zadanie nie było trudne (napisanie jakiejś umowy). Zresztą na egzaminie była grupa ratowników medycznych, na wszelki