Dlaczego boimy się zacząć działać i jak to zmienić? Cz.3 Potrzebujesz struktury
Tl;dr poprzednich części:
Tl;dr / Podsumowanie na końcu.
Człowiek pierwotny żył w bardzo niebezpiecznym środowisko. Codziennością było polowanie na dzikie zwierzęta i zmaganie się z siłami natury. W porównaniu z tym nasze zmartwienia i problemy, wydają się być dziecinną igraszką. Jednak, mimo wygodnego życia, pełnego żołądka i nieznanych naszym przodkom możliwości, to właśnie my jesteśmy bardziej zestresowani, a częstotliwość występowania chorób i zaburzeń psychicznych rośnie.
Zagrożenie i walka o przetrwania to tylko jedna strona medalu. Mimo ryzykownych sytuacji, ludzie potrafili zapewnić sobie bezpieczeństwo. Umieli znaleźć i stworzyć bezpieczne schronienia, jak jaskinia, a później także dobrze usytuowana i zabezpieczona osada. Z reguły byli w bezpiecznym miejscu. Z zagrożeniem mierzyli się przez relatywnie krótki czas. A kiedy miało do miejsce, działa dopracowany do perfekcji system walki i ucieczki. Ocena, czy należy przejść do ataku czy natychmiast się wycofać, była dokonywana w ułamku sekundy. Po kilku minutach, zagrożenie było wyeliminowane, a człowiek mógł znaleźć się w bezpiecznym miejscu.
Niestety problemy z którymi się zmagamy, mimo że nie zagrażają naszemu życiu nie dają się usunąć w ułamku sekundy. A mechanizm stresu, który świetnie się sprawdza przy nagłym zagrożeniu obraca się przeciwko nam. Mechanizm jest niestety automatyczny i nie możemy go na żądanie wyłączyć. Ale czy na pewno?
Nie da się wpłynąć bezpośrednio na autonomiczny układ nerwowy (to on odpowiada ze reakcję walki ucieczki, a jego nieprawidłowe działanie, za przewlekły stres). Możemy jednak podjąć działania, które dadzą naszej podświadomości poczucie, że zagrożenie minęło i jesteśmy bezpieczni. Kluczowym elementem tych działań jest stworzenie STRUKTURY.
Jaskinia, wioska, mury, więzi społeczne i podział ról mający zapewnić obronę i przetrwanie, to twarze tego samego zjawiska czyli struktury. Człowiek w przeciwieństwie do pozostałych zwierząt rozwinął zaawansowane sposoby radzenia sobie w trudnych sytuacjach i zapewnienia bezpieczeństwa. Dzięki czemu mógł podejmować działania nastawione na rezultaty w długim terminie.
Jednak nie mieszkamy już w jaskiniach, a problemy, które mamy nie są fizycznym zagrożeniem przed którym chroni zamknięcie drzwi do mieszkania. Jakie działania możemy podjąć, aby pozbyć się lęku i przejść do działania? Jak stworzyć struktury, które dadzą nam poczucie bezpieczeństwa. Poniżej lista wybranych strategii, które dzięki wytworzeniu struktury pomogą radzić sobie z lękiem i skupić się na działaniu.
1.Plan działania Nie wiesz za co się zabrać? Zacznij od stworzenia szybkiego planu. Sam fakt spisania na karetce w prosty sposób co chcemy zrobić i w jakiej kolejności, da nam poczucie spokoju i panowania nad sytuacją. Nie chodzi przy tym o wykonanie bardzo szczegółowego „biznesplanu” z rozpisaniem kosztów, osób odpowiedzialny, ryzyk i planów awaryjnych. Wręcz przeciwnie. Plan, o którym tu mowa nie ma być szczegółową instrukcją, ale sposobem na uspokojenie się i przejęcie kontroli nad własnymi myślami.
2. Fizyczne otoczenie Ważnym elementem struktur jest środowisko w jakich pracujemy. Może mieszkasz z żoną i dziećmi w 2 pokojowym mieszkaniu, jest cały czas głośno, a praca jest wszędzie i wykonujesz ją zawsze w przerwie między innymi obowiązkami? Będzie to bardzo złe miejsce do pracy. W takich okolicznościach łatwo o poczucie zagrożenia i bezsensowne kłótnie. Zorganizuj sobie miejsce tak, żebyś czuł się bezpiecznie w swojej jaskini.
3. Kalendarz Oprócz fizycznej lokalizacji twojej pracy, ważna jest lokalizacja w czasie. Nie mam nic przeciwko planom, które nie są szczegółowo rozpisane. Powinieneś jednak wiedzieć w jakich godzinach czemu się zajmujesz. Po drugie jeśli się z kimś umawiasz, to nie polegaj na swojej pamięci, nawet jeśli jest świetna. Przechowanie rzeczy w pamięci operacyjnej może spowodować wolniejsze działanie systemu i niepewność. Nie rób tego.
4. Podział obowiązków i odpowiedzialności Bardzo rzadko wszystko musimy robić sami. Z reguły realizujemy projekty w których bierze udział większą liczba osób albo część pracy możemy zlecić. Jeśli sami musimy coś zrobić, warto takie zadania wyodrębnić. Jeśli mamy poczucie, że nie damy rady, warto spisać wszystkie sprawy które nas uwierają i zastanowić się jakie faktycznie musimy zrobić sami, a co może zrobić ktoś inny.
5. Eliminacja Z reguły najłatwiejszym sposobem na pozbycie się poczucia zagrożenia wywołanego zbyt dużą liczbą „rzeczy na głowie” jest zmniejszenie ich ilości. Jeśli masz w pracy zbyt wiele zdań powiedz o tym szefowi. Uprzedź szwagra, że niestety tym razem nie uda Ci się mu pomóc. Czasem poświęcenie 15 minut na przejrzenie spraw i odwołanie spotkań czy udzielenie odmownej odpowiedzi na prośby, których nie chcemy/ nie powinniśmy realizować, może pozwolić zaoszczędzić wiele godzin pracy i zdjąć z nas stres z tym związany.
6. Podział w czasie i przestrzeni Z połączenia powyższych punktów zostaje nam prosty ale konkretny schemat. Praca nad danym projektem powinna mieć swój czas i miejsce. Przykładowo: naszym nowym projektem zajmujemy się od 6:00 do 7:30 rano, przy naszym biurku, kiedy dzieci jeszcze śpią, Będzie nam dużo łatwiej to zrobić niż w mniej określony sposób np. „zajmę się tym przez 1,5 godziny dziennie” albo jeszcze gorzej: „zrobię to w tym tygodniu”.
tl ; dr: Podsumowując: Aby zrealizować coś, co wymaga długoterminowego zaangażowania potrzebujemy poczucia bezpieczeństwa. Kiedyś dawała to jaskinia, palisada, podział ról w wiosce. Wszystkie te rzeczy to STRUKTURY który tworzymy i w których żyjemy. Teraz często musimy taką strukturę zbudować sami. Przy jej budowie, trzeba zacząć od spisania prostego planu działania, który ma dać nam poczucie kontroli. Innymi ważnymi elementami struktury jest konkretne, miejsce, czas i fizyczne otoczenie w jakim pracujemy (pomieszczenie, biurko, porządek - jego organizacja) oraz eliminacja spraw, którymi nie chcemy się zajmować.
W kolejnym wpisie opiszę innego rodzaju sposoby na wykorzystanie ewolucyjnych mechanizmów na naszą korzyść i czynniki które mogą znacznie zwiększyć szansę realizacji naszych zamierzeń.
Kolejna część i inne wpisy o podobnej tematyce będą oznaczone tagiem: #piszetomek
@TomekSteplowski: Wow, super „skompresowana” analiza. Podoba mi się! Skąd czerpiesz tematykę/wiedzę? Możesz polecić jakieś ciekawe książki na tematy związane właśnie z wpływem takich mechanizmów ewolucyjnych na współczesnego człowieka ?
@TomekSteplowski: jak tak sobie obserwuję wykopa to wolę pozostać anonem jak tylko to możliweXD. wystarczy powiedzieć, że w Potęgowie ładnych parę lat temu
Zazwyczaj do wpisu inspiruje jaką przeczyta książką lub rozmowa na dany temat. A merytorycznie to staram się pisać tylko o sprawach, które łączą się z moim doświadczeniem, a jak mam jakąś wątpliwość to wracam do książek i innych źródeł w tym prac naukowych.
Nie znam, żadnej książki która by była ściśle na ten temat. Jeśli chodzi o ten artykuł i wcześniej części to pewną inspirację stanowiły
Rafonix się #!$%@?ł na psach? Bo na tym prime tak się zachowuje jakby tak, wydaje się wydygany być i bije się jak mu to mówią , nie ma argumentów żadnych Pytam bo nie śledzę #rafonix #primemma #famemma #donkasjo
Cz.3 Potrzebujesz struktury
Tl;dr poprzednich części:
Tl;dr / Podsumowanie na końcu.
Człowiek pierwotny żył w bardzo niebezpiecznym środowisko. Codziennością było polowanie na dzikie zwierzęta i zmaganie się z siłami natury. W porównaniu z tym nasze zmartwienia i problemy, wydają się być dziecinną igraszką. Jednak, mimo wygodnego życia, pełnego żołądka i nieznanych naszym przodkom możliwości, to właśnie my jesteśmy bardziej zestresowani, a częstotliwość występowania chorób i zaburzeń psychicznych rośnie.
Zagrożenie i walka o przetrwania to tylko jedna strona medalu. Mimo ryzykownych sytuacji, ludzie potrafili zapewnić sobie bezpieczeństwo. Umieli znaleźć i stworzyć bezpieczne schronienia, jak jaskinia, a później także dobrze usytuowana i zabezpieczona osada. Z reguły byli w bezpiecznym miejscu. Z zagrożeniem mierzyli się przez relatywnie krótki czas. A kiedy miało do miejsce, działa dopracowany do perfekcji system walki i ucieczki. Ocena, czy należy przejść do ataku czy natychmiast się wycofać, była dokonywana w ułamku sekundy. Po kilku minutach, zagrożenie było wyeliminowane, a człowiek mógł znaleźć się w bezpiecznym miejscu.
Niestety problemy z którymi się zmagamy, mimo że nie zagrażają naszemu życiu nie dają się usunąć w ułamku sekundy. A mechanizm stresu, który świetnie się sprawdza przy nagłym zagrożeniu obraca się przeciwko nam. Mechanizm jest niestety automatyczny i nie możemy go na żądanie wyłączyć. Ale czy na pewno?
Nie da się wpłynąć bezpośrednio na autonomiczny układ nerwowy (to on odpowiada ze reakcję walki ucieczki, a jego nieprawidłowe działanie, za przewlekły stres). Możemy jednak podjąć działania, które dadzą naszej podświadomości poczucie, że zagrożenie minęło i jesteśmy bezpieczni. Kluczowym elementem tych działań jest stworzenie STRUKTURY.
Jaskinia, wioska, mury, więzi społeczne i podział ról mający zapewnić obronę i przetrwanie, to twarze tego samego zjawiska czyli struktury. Człowiek w przeciwieństwie do pozostałych zwierząt rozwinął zaawansowane sposoby radzenia sobie w trudnych sytuacjach i zapewnienia bezpieczeństwa. Dzięki czemu mógł podejmować działania nastawione na rezultaty w długim terminie.
Jednak nie mieszkamy już w jaskiniach, a problemy, które mamy nie są fizycznym zagrożeniem przed którym chroni zamknięcie drzwi do mieszkania. Jakie działania możemy podjąć, aby pozbyć się lęku i przejść do działania? Jak stworzyć struktury, które dadzą nam poczucie bezpieczeństwa. Poniżej lista wybranych strategii, które dzięki wytworzeniu struktury pomogą radzić sobie z lękiem i skupić się na działaniu.
1.Plan działania
Nie wiesz za co się zabrać? Zacznij od stworzenia szybkiego planu. Sam fakt spisania na karetce w prosty sposób co chcemy zrobić i w jakiej kolejności, da nam poczucie spokoju i panowania nad sytuacją. Nie chodzi przy tym o wykonanie bardzo szczegółowego „biznesplanu” z rozpisaniem kosztów, osób odpowiedzialny, ryzyk i planów awaryjnych. Wręcz przeciwnie. Plan, o którym tu mowa nie ma być szczegółową instrukcją, ale sposobem na uspokojenie się i przejęcie kontroli nad własnymi myślami.
2. Fizyczne otoczenie
Ważnym elementem struktur jest środowisko w jakich pracujemy. Może mieszkasz z żoną i dziećmi w 2 pokojowym mieszkaniu, jest cały czas głośno, a praca jest wszędzie i wykonujesz ją zawsze w przerwie między innymi obowiązkami? Będzie to bardzo złe miejsce do pracy. W takich okolicznościach łatwo o poczucie zagrożenia i bezsensowne kłótnie. Zorganizuj sobie miejsce tak, żebyś czuł się bezpiecznie w swojej jaskini.
3. Kalendarz
Oprócz fizycznej lokalizacji twojej pracy, ważna jest lokalizacja w czasie. Nie mam nic przeciwko planom, które nie są szczegółowo rozpisane. Powinieneś jednak wiedzieć w jakich godzinach czemu się zajmujesz. Po drugie jeśli się z kimś umawiasz, to nie polegaj na swojej pamięci, nawet jeśli jest świetna. Przechowanie rzeczy w pamięci operacyjnej może spowodować wolniejsze działanie systemu i niepewność. Nie rób tego.
4. Podział obowiązków i odpowiedzialności
Bardzo rzadko wszystko musimy robić sami. Z reguły realizujemy projekty w których bierze udział większą liczba osób albo część pracy możemy zlecić. Jeśli sami musimy coś zrobić, warto takie zadania wyodrębnić. Jeśli mamy poczucie, że nie damy rady, warto spisać wszystkie sprawy które nas uwierają i zastanowić się jakie faktycznie musimy zrobić sami, a co może zrobić ktoś inny.
5. Eliminacja
Z reguły najłatwiejszym sposobem na pozbycie się poczucia zagrożenia wywołanego zbyt dużą liczbą „rzeczy na głowie” jest zmniejszenie ich ilości. Jeśli masz w pracy zbyt wiele zdań powiedz o tym szefowi. Uprzedź szwagra, że niestety tym razem nie uda Ci się mu pomóc. Czasem poświęcenie 15 minut na przejrzenie spraw i odwołanie spotkań czy udzielenie odmownej odpowiedzi na prośby, których nie chcemy/ nie powinniśmy realizować, może pozwolić zaoszczędzić wiele godzin pracy i zdjąć z nas stres z tym związany.
6. Podział w czasie i przestrzeni
Z połączenia powyższych punktów zostaje nam prosty ale konkretny schemat. Praca nad danym projektem powinna mieć swój czas i miejsce. Przykładowo: naszym nowym projektem zajmujemy się od 6:00 do 7:30 rano, przy naszym biurku, kiedy dzieci jeszcze śpią, Będzie nam dużo łatwiej to zrobić niż w mniej określony sposób np. „zajmę się tym przez 1,5 godziny dziennie” albo jeszcze gorzej: „zrobię to w tym tygodniu”.
tl ; dr: Podsumowując:
Aby zrealizować coś, co wymaga długoterminowego zaangażowania potrzebujemy poczucia bezpieczeństwa. Kiedyś dawała to jaskinia, palisada, podział ról w wiosce. Wszystkie te rzeczy to STRUKTURY który tworzymy i w których żyjemy. Teraz często musimy taką strukturę zbudować sami. Przy jej budowie, trzeba zacząć od spisania prostego planu działania, który ma dać nam poczucie kontroli. Innymi ważnymi elementami struktury jest konkretne, miejsce, czas i fizyczne otoczenie w jakim pracujemy (pomieszczenie, biurko, porządek - jego organizacja) oraz eliminacja spraw, którymi nie chcemy się zajmować.
W kolejnym wpisie opiszę innego rodzaju sposoby na wykorzystanie ewolucyjnych mechanizmów na naszą korzyść i czynniki które mogą znacznie zwiększyć szansę realizacji naszych zamierzeń.
Kolejna część i inne wpisy o podobnej tematyce będą oznaczone tagiem:
#piszetomek
#gruparatowaniapoziomu #qualitycontent #rozwojosobisty #motywacja #produktywnosc
źródło: comment_1615700826rF8T1pyjy7C9Ys9QR0J0Zu.jpg
PobierzKomentarz usunięty przez autora
https://www.wykop.pl/wpis/55756573/#comment-198508153
https://www.wykop.pl/wpis/55470381/#comment-197387785
https://www.wykop.pl/wpis/55107837/#comment-195939389
https://www.wykop.pl/wpis/55884011/#comment-198968377
Zazwyczaj do wpisu inspiruje jaką przeczyta książką lub rozmowa na dany temat. A merytorycznie to staram się pisać tylko o sprawach, które łączą się z moim doświadczeniem, a jak mam jakąś wątpliwość to wracam do książek i innych źródeł w tym prac naukowych.
Nie znam, żadnej książki która by była ściśle na ten temat. Jeśli chodzi o ten artykuł i wcześniej części to pewną inspirację stanowiły