Kobieta w antycznym Rzymie z pewnością miała bardziej swobodne życie niż w Grecji. Np. w czasie epoki klasycznej (do 323 p.n.e.) Greczynki nie tylko nie posiadały praw obywatelskich, ale także były pod władzą mężczyzny. Najpierw ojców, później mężów, od którego były całkowicie zależne. Całe życie kobiety ateńskiej ograniczało się do zajmowania domem i dziećmi, a w dni powszednie kobieta zamykana była w swoim pokoju, i tylko w czasie świąt mogła je opuścić. Względna poprawa statusu kobiety greckiej nastąpiła w epoce helleńskiej (323-30 p.n.e.). Przechodząc do Rzymianek – nie mogły one ani oddawać głosów w wyborach, ani piastować urzędów publicznych i podobnie jak w Grecji znajdowały się pod tzw. patria potestas („władza ojcowska”), które obowiązywało aż do śmierci ojca. Najprościej tłumacząc ojciec miał nad swoją córką i innymi dziećmi prawo życia i śmierci. Mógł oddać dziecko w mancipium, wynająć lub oddać w zastaw. Ostatecznie mógł nawet sprzedać je w niewolę („za Tyber”) – ius vendendi. Wyrażał zgodę na zawarcie przez podległe mu dziecko małżeństwa oraz mógł je w pewnych okolicznościach rozwiązać. W porównaniu jednak z Grecją, w Rzymie kobiety miały pewne udogodnienia społeczne: - mogły posiadać własność, prowadzić działalność gospodarczą lub zaciągać pożyczkę; - obejmować stanowiska kapłańskie (westalki np. nie znajdowały się pod władzą ojcowską i nie musiały poświęcać się wychowywaniu dzieci i zajmowaniem się domostwem); - miały prawo dzielić majątek ojca ze swoim braćmi; - walczyły jako gladiatorki (tzw. gladiatrix – rzadko spotykane, ale jednak); - chodziły do publicznej szkoły, która co warto podkreślić była koedukacyjna. Tam uczyły się podstaw łaciny i innych przydatnych rzeczy, aż do 12 roku życia. - mogły oddawać się rozwojowi swojego ciała, a nawet występować w zawodach atletycznych.
Kobieta w antycznym Rzymie z pewnością miała bardziej swobodne życie niż w Grecji. Np. w czasie epoki klasycznej (do 323 p.n.e.) Greczynki nie tylko nie posiadały praw obywatelskich, ale także były pod władzą mężczyzny. Najpierw ojców, później mężów, od którego były całkowicie zależne. Całe życie kobiety ateńskiej ograniczało się do zajmowania domem i dziećmi, a w dni powszednie kobieta zamykana była w swoim pokoju, i tylko w czasie świąt mogła je opuścić. Względna poprawa statusu kobiety greckiej nastąpiła w epoce helleńskiej (323-30 p.n.e.). Przechodząc do Rzymianek – nie mogły one ani oddawać głosów w wyborach, ani piastować urzędów publicznych i podobnie jak w Grecji znajdowały się pod tzw. patria potestas („władza ojcowska”), które obowiązywało aż do śmierci ojca. Najprościej tłumacząc ojciec miał nad swoją córką i innymi dziećmi prawo życia i śmierci. Mógł oddać dziecko w mancipium, wynająć lub oddać w zastaw. Ostatecznie mógł nawet sprzedać je w niewolę („za Tyber”) – ius vendendi. Wyrażał zgodę na zawarcie przez podległe mu dziecko małżeństwa oraz mógł je w pewnych okolicznościach rozwiązać. W porównaniu jednak z Grecją, w Rzymie kobiety miały pewne udogodnienia społeczne:
- mogły posiadać własność, prowadzić działalność gospodarczą lub zaciągać pożyczkę;
- obejmować stanowiska kapłańskie (westalki np. nie znajdowały się pod władzą ojcowską i nie musiały poświęcać się wychowywaniu dzieci i zajmowaniem się domostwem);
- miały prawo dzielić majątek ojca ze swoim braćmi;
- walczyły jako gladiatorki (tzw. gladiatrix – rzadko spotykane, ale jednak);
- chodziły do publicznej szkoły, która co warto podkreślić była koedukacyjna. Tam uczyły się podstaw łaciny i innych przydatnych rzeczy, aż do 12 roku życia.
- mogły oddawać się rozwojowi swojego ciała, a nawet występować w zawodach atletycznych.
http://www.imperiumromanum.edu.pl/ciekawostka/status-kobiety-rzymskiej/
#rzym #starozytnyrzym #antycznyrzym #starozytnosc #imperiumromanum #ciekawostkihistoryczne #historia