ŻUBR PIERWOTNY, żubr stepowy, prażubr (Bison priscus), wymarły ssak z rodziny krętorogich (wołowatych). Zamieszkiwał puszcze i tereny trawiaste w północnej Eurazji (liczne znaleziska na terenie Polski), Beringii i Ameryce Północnej. Długość ciała 4,5 m, wysokość w kłębie ok. 2,5 m. Miał długie rogi, niemal dwa razy dłuższe niż żubr nizinny. Wymarł pod koniec plejstocenu. Zachowały się liczne jego wizerunki wykonane przez człowieka paleolitycznego.
#wymarlegatunki #zwierzetaPokaż całość

DIPROTODON (Diprotodon), kopalny rodzaj ssaków z nadrzędu torbaczy. Pokroju olbrzymiego wombata. Największy z torbaczy, osiągały rozmiary nosorożca, długość ciała 3 m, wysokość w kłębie około 2,6 m. Był roślinożerny. Znany z osadów plejstocenu w Australii.
#wymarlegatunki #zwierzeta #ssaki #torbacze #megafauna #paleontologia

Megaterium (Megatherium, "wielka bestia") – rodzaj leniwca naziemnego osiągającego rozmiary współczesnego słonia. Zamieszkiwał Amerykę Południową i Środkową... ...Na południu wymarły około 10000 lat temu. Fakt ten wiązany jest z pojawieniem się myśliwych ludzkich.

Wyginęły prawdopodobnie przez Homo Sapiens, którzy przybyli z Azji i zasiedlili obie Ameryki.
Ludzie nigdy nie żyli w zgodzie z przyrodą.

#biologia #historia #wymarlegatunki

4 teorie paleontologiczne, które okazały się prawdą.
#paleontologia #dinozaury #pterozaury #wymarlegatunki

13 błędnie zrekonstruowanych zwierząt kopalnych.
#paleontologia #dinozaury #wymarlegatunki

DRONTY, gołębie olbrzymie (Raphidae), rodzina wymarłych nielotnych ptaków z rzędu gołębiowych. Osiągały wysokość ok. 75 cm. Masywne ciało osadzone na bardzo krótkich nogach, głowa duża z potężnym dziobem, skrzydła i ogon uwstecznione. Żywiły się prawdopodobnie owocami. Dwa gatunki żyły na Maskarenach: dront dodo, z wyspy Mauritius — wytępiony w XVII w., i dront samotny (Pezophaps solitaria), z wysp Rodriguez i Reunion.
#wymarlegatunki #przyroda #oceanindyjski #Pokaż całość

WILK WORKOWATY, wilk tasmański (Thylacinus cynocephalus), wymarły ssak z nadrzędu torbaczy, z rodziny wilkoworowatych. Długość ciała 100–130 cm, ogona ok. 65 cm. Pokrojem przypomina psa. Płowoszary, na grzbiecie 13-19 czarnobrunatmych pręg. Drapieżny, polował głównie na kangury. Zamieszkiwał góry Tasmanii. Doszczętnie wytrzebiony przez człowieka. W 1986 r. oficjalnie uznany za gatunek wymarły.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -Pokaż całość

ANTROPORNIS (Anthropornis nordenskjoeldi), wymarły ptak z rzędu pingwinów, żyjący w Antarktyce w późnym eocenie. Antropornis był największym przedstawicielem pingwinów antarktycznych: osiągał wysokość dorosłego człowieka i masę ok. 120 kg. Wykopaliska jego szczątków pochodzą wyłącznie z Wyspy Seymour (Marambio) położonej przy Półwyspie Antarktycznym.
#wymarlegatunki #zwierzeta #ptaki #paleontologia #megafauna

SIWATERIUM (Sivatherium), kopalny rodzaj ssaków z rodziny żyrafowatych. Występowały w pliocenie w Azji południowej i Afryce. Osiągał rozmiary łosia i pokrojem go przypominał. Masywna, krótka czaszka miała dwie pary rogów: rogi przednie były małe, stożkowe i skierowane do przodu, zaś rogi tylne były duże, płaskie, i rozgałęzione. W przeciwieństwie do innych żyrafowatych, nogi i szyja nie były długie. Zamieszkiwały prawdopodobnie rzadkie lasy i żywiły się miękką roślinnością.
#wymarlegatunki #zwierzetaPokaż całość

GIGANTOPITEK (Gigantopithecus), kopalny rodzaj małp człekokształtnych, występujący od późnego miocenu do plejstocenu (ok. 8–mln lat). Znaleziska (np. ogromne zęby i ułamki żuchw) w południowych Chinach, Indiach, Wietnamie i na Jawie. Trzy gatunki: Gigantopithecus blacki, Gigantopithecus bilaspurensis i Gigantopithecus giganteus. Bardzo duża i masywna żuchwa, masywne, lecz krótkie kły, dwuguzkowe dolne przedtrzonowce, grube szkliwo zębów, niskie i płaskie guzki trzonowców. Ogromne rozmiary ciała giganopiteka (największy przedstawiciel Gigantopithecus blacki osiągał wysokość 3 metrów, iPokaż całość

TUR (Bos primigenius) wymarły gatunek z rodziny krętorogich. Jeden z przodków bydła domowego. Długość ciała 3,2 m, wysokość w kłębie ok. 1,9 m. Ubarwienie brunatnoszare, z jaśniejszą pręgą wzdłuż grzbietu. Masywny przód, samice znacznie mniejsze od samców. Duże rogi u obu płci. Zamieszkiwał (w kilku odmianach) lasy Starego Świata. Żywił się liśćmi, trawami, żołędziami. W okresie godowym walki samców. Długość życia ok. 15 lat. Opisywany już w starożytności. Był cennym zwierzęciem łownym.Pokaż całość

KWAGGA, Kwagga właściwa (Equus quagga quagga), wymarły gatunek z rodziny koniowatych, z grupy zebr. Długość ciała ok. 1,8 m, wysokość w kłębie około 1,3 m. Sierść pręgowana. Kwagga z południowej Afryki, o pręgowaniu tylko na przedniej części ciała. Wytępiona do 1878 roku, ostatni osobnik padł 12 sierpnia 1883 roku w ogrodzie zoologicznym w Amsterdamie.
#wymarlegatunki #zwierzeta #ssaki #konie #zebry

EPIORNISY, mamutaki, strusie madagaskarskie (Aepyornithiformes), rząd wymarłych, nielotnych ptaków paleognatycznych, zaliczanych do bezgrzebieniowców. Znanych kilkanaście gatunków wyłącznie z plejstocenu i holocenu z terenów Madagaskaru. Największy - Aepyornis titan, osiągał wysokość ponad 3 m, a Aepyornis maximus — masę ciała ok. 600 kg. Wymarły w XVI wieku.
#wymarlegatunki #zwierzeta #ptaki #paleontologia