Przez wiele wieków miasto było zapomniane. Pamiętali o nim Beduini, ale zapuszczali się do niego niechętnie, powodowani zabobonnym lękiem przed duchami. Dopiero w XIX w., na fali entuzjazmu dla poszukiwań archeologicznych, Petrę zaczęli odwiedzać europejscy badacze.

Biała Świątynia znajdowała się w okręgu sakralnym, który poświęcony został bogu Anowi. Nazwa wzięła się od koloru ścian, które były pokryte białą, gipsową elewacją, co dawało jej olśniewającą jasność w silnym świetle słonecznym. Obiekt datuje się na warstwę Uruk IV, czyli ok. 3200-2900 p.n.e.