Państwo to stawia zdecydowanie bardziej na buldożery niż na banki, jeśli chodzi o posprzątanie pozostałości po boomie mieszkaniowym. Z powstałych w okresie boomu 553 tyś. mieszkań, do dziś pustych stoi aż 294 tyś.! W Dublinie ceny spadły aż o 64% w porównaniu z apogeum w 2007 r.!

Jeszcze nigdy w historii rynku deweloperskiego kupujący mieszkania w stolicy nie mieli do wyboru tak dużej ich liczby - ok. 21 tys.! Czy kiedykolwiek wszystkie z tych mieszkań znajdą nabywców?

Nadal utrzymuje się znaczna nadpodaż mieszkań i domów wystawionych do sprzedaży. Obecnie w przypadku mieszkań - na jednego kupującego przypada 36 ofert sprzedaży, a domów - aż 64 oferty sprzedaży. Powiększają one z kolei pulę ofert do wynajmu. Duża podaż wymusza obniżki cen.

Czyli skutki wejścia na rynek najmu tych nabywców nieruchomości z okresu boomu, którzy nie zdążyli doczekać się dalszego pompowania cen, za to doczekali się sytuacji, gdy suma raty kredytu jest wyższa niż cena najmu i zaczynają tracić.

W ubiegłym roku komornicy zajęli ponad 157tys. nieruchomości. To aż o połowę więcej niż w 2010. Zlicytowali 4476 nieruchomości, rok wcześniej licytacji było 3657. Ten rok może być rekordowy pod tym względem! Czarny scenariusz zaczyna się spełniać, a pęknięcie bańki spekulacyjnej jest coraz bliżej?

Szacuje się, że już 20-30% oddanych przez deweloperów do użytku mieszkań stoi pustych od kilku lat. W Warszawie co piąte nowe mieszkanie znajdujące się dziś w ofercie czeka na klientów co najmniej trzy lata! Czyżby pęknięcie bańki spekulacyjnej miało nabrać w najbliższym czasie impetu?

Jak Hiszpania znalazła się w kryzysie, w którym się obecnie znajduje, wytłumaczone w bardzo przystępnej formie.

Wyceniona wartość 172 mld przy zysku raptem 6,5 mld daje marne 3,8 procent zwiększenia fundamentalnej wartości. A co w aktywach?

Na świecie jest jedna instytucja finansowa, która zawsze wychodzi obronną rynką z opałów. I już szykuje kolejną bańkę.