@Trajforce: Chronologicznie: Charles R. Knight, Zdeněk Burian, John Sibbick i Steve White > to moja topka dawnego paleoartu (chociaż ten ostatni nadal tworzy). Raczej bez zaskoczeń, ale ich rekonstrukcje zawsze wydawały mi się żywe. Uwierzyłem, że przedstawiają prawdziwe zwierzęta, a nie wymyślone potwory.
  • Odpowiedz
Yangchuanosaurus riles oraz dwa osobniki Chungkingosaurus jiangbeiensis, autor: Simon Stalenhag

Jangczuanozaur osiągał 10-11 m długości i był dominującym drapieżnikiem w swoim ekosystemie. Jego nogi były całkiem długie, przynajmniej jak na teropoda tej wielkości. Miał także dobrze rozwinięte tzw. podniebienie wtórne, co umożliwiało zwierzęciu oddychanie w czasie, gdy miało pysk zanurzony w wodzie. Podniebienie wtórne oddziela jamę gębową od nosowej, co nie zawsze jest oczywiste w świecie zwierząt (chociaż np. ssaki mogą
Prekambr - Yangchuanosaurus riles oraz dwa osobniki Chungkingosaurus jiangbeiensis, a...

źródło: comment_oEX0lh7ECA53RgGJPKZ17jyV6zFjAQw9.jpg

Pobierz
  • 4
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@jakpikulik: Nie zawsze da się prześledzić takie zmiany. Wystarczy prześledzić tendencje ewolucyjne w danych liniach rozwojowych. W linii małp prowadzącej do dzisiejszego człowieka były to m.in. „polepszenie” chodu dwunożnego i zwiększenie rozmiarów mózgu. Także pedomorfizm względem innych małp, a ostatnio także utrata ósemek.

Stegozaury z czasem lubiły wydłużać sobie czaszki i szyje (zresztą bardzo możliwe, że miały dłuższą szyję niż zazwyczaj się to przedstawia). Chungkingosaurus miał krótką i wysoką czaszkę
  • Odpowiedz
Pterodaustro guinazui, autor: Aldrich Hezekiah

Pterozaur ten żył około 105 mln lat temu na terenie dzisiejszej Ameryki Południowej. Najcharakterystyczniejszą cechą tego stwora były jego zęby (zbliżenie na obrazku), które były przystosowane do odfiltrowania z wody drobnych żyjątek. Odkryto skamieniałości kilkuset osobników, dzięki czemu dość dobrze znamy budowę, rozwój i zmienność osobniczą tego gatunku. Młode Pterodaustro wykluwały się z jaj o długości 6 cm, następnie szybko rosły przez około 2 lata (osiągając
Prekambr - Pterodaustro guinazui, autor: Aldrich Hezekiah

Pterozaur ten żył około ...

źródło: comment_TbO1crOnUUTP3H0tufUo7sAN4ftk4YHP.jpg

Pobierz
  • 4
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Samica Daeodon shoshonensis ratuje swoje młode przed Dinictis felina. autor: Velizar Simeonovski
Scena miała miejsce około 20 mln lat temu na terenie dzisiejszej Ameryki Północnej. Czaszka dorosłego Daeodon mogła dorastać do 90 cm długości. Całę zwierzę miało 2 m w kłębie, ponad 3,5 m długości i ważyło około tony. Często jest nazywane drapieżną świnią, lecz naprawdę bliżej mu do hipopotamów i wielorybów. Dinictis był nimrawidem, a nimrawidy to bliscy krewni dzisiejszych kotowatych.
Prekambr - Samica Daeodon shoshonensis ratuje swoje młode przed Dinictis felina. auto...

źródło: comment_I4kKTonMOl8Gupezu3Za0ug8wACe0uaA.jpg

Pobierz
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@Prekambr: "Często jest nazywane drapieżną świnią, lecz naprawdę bliżej mu do hipopotamów i wielorybów" - jeeej, ewolucja konwergentna ( ʖ̯)
  • Odpowiedz
Fantazyjna i fantastyczna wersja nanszjungozaura, teropoda z rodziny therinozaurów odkrytego w Chinach. Szusował po krzakach ok. 71-68 mln lat temu. Nie znaleziono jeszcze jego czaszki i kończyn, więc początkowo wzięto go za małego zauropoda, ale dokładniejsze analizy problematycznych kości (np. miednicy) wyprowadziły pelaontologów z błędu (na ten moment). Na podstawie opisu zaginionego holotypu (czyt. wzorcowej skamieniałości) podaje się, że miał ok. 5,3 metra długości i ważył około tony.

Autor - Ricardo Delgado
Tiszka - Fantazyjna i fantastyczna wersja nanszjungozaura, teropoda z rodziny therino...

źródło: comment_enhhEpqWPuYjNvx8wqFWh0tzf40NcmOw.jpg

Pobierz
  • 5
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@Prekambr: Zadziwię cię, ale to polska książka nawet. "Twierdza Kimerydu". Główny bohater z kolei jest potomkiem swojej odważnej babci i pewnie równie odważnego welociraptora xD
  • Odpowiedz
To nie tłusty dimetrodon! To grubiutki edafozaur ( ͡º ͜ʖ͡º) A dokładnie Edaphosaurus cruciger, odkryty przez Cope'a w 1878 (nazwany w 1882) roku.

Mimo pozornego podobieństwa do przekozaka dimetrodona, ten pasibrzuch był roślinożerny. Jak na tamte czasy (przełom Karbonu i Permu, podaje się najczęściej datowanie 300-280 mln lat temu) byłcałkiem spory - największe osobniki mogły mierzyć nawet do 3 metrów długości (mniejsze zaczynały się od pół metra). Paleontolodzy wyjątkowo go
Tiszka - To nie tłusty dimetrodon! To grubiutki edafozaur ( ͡º ͜ʖ͡º) A dokładnie Edap...

źródło: comment_Xqty2vzhNsSNxm5jep7X03MM9Y6uDXNI.jpg

Pobierz
  • 11
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Paleoartowa archeologia: brontozaury pędzla Charlesa R. Knighta, namalowane w 1897 roku. Siedzą w stawie, bo pokutowało wtedy błedne wyobrażenie na temat zauropodów: z jednej strony miały mieć pochylone szyje i ciągnące się po ziemi ogony, bo te były ciężki, z drugiej - że prowadziły ziemno-wodny tryb życia ze względu na swoją wagę (poza wodą ich kręgosłupy miały się łamać, a organy zapadać). Potem wizję poprawiono ;)

#ciekawostki #paleontologia
Tiszka - Paleoartowa archeologia: brontozaury pędzla Charlesa R. Knighta, namalowane ...

źródło: comment_gZ1m0X5BuXullBLFj8kpLhrNWdtJdS6M.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Taki cudny dilofozaur - "nieduży" teropod, zakłada się że mierzył ok. 6 metrów długości i ważył pół tony. Miał dwa kostne grzebienie na czaszce, a w Parku Jurajskim dorobili mu jeszcze kryzę jak u agamy kołnierzastej. Paleontolodzy najczęściej uznają, że dilofozaur jest kuzynem celofyzów (takie maluchy), przez co z automatu należy do ceratozaurów (ale ogółem jest tu naukowa awanturka i przepychanka, jak niemal zawsze w paleo).

Zadziwiająco dilofozaury miały dość słabe szczęki
Tiszka - Taki cudny dilofozaur - "nieduży" teropod, zakłada się że mierzył ok. 6 metr...

źródło: comment_B5Lpp4xG0ViWJaW5NzKJmqb4yTnVgjKD.jpg

Pobierz
  • 10
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@Tiszka: No i przyszedłem zepsuć imprezę ( ͡° ʖ̯ ͡°)

Dinek na obrazku ma krokodyle zęby. W rzeczywistości wyglądały bardziej jak sztylety i były sporo dłuższe (całkiem prawdopodobne, że te z górnej szczęki ciągnęły się poniżej żuchwy). I czwarty dolny ząb nie wystawał z dolnej szczeki, to cecha typowa dla krokodyli.

Dodałas dilofozaurowi niecałe 10 mln lat, a słabe szczęki są mitem. Tzn. kiedyś tak sądzono,
  • Odpowiedz