Gwałtowne wybuchy jasności komet są jednym z najciekawszych i jednocześnie najbardziej spektakularnych przejawów aktywności komet. Zjawisko to zainteresowało astronomów w latach 20-tych ubiegłego stulecia. Jeszcze w drugiej połowie XX w. stan wiedzy o kometach był ubogi...

Pogodny wyż rozciągający się nad krajem umożliwił nam spędzić trzeci wieczór z rzędu na obserwacjach oraz fotografowaniu komety. Kometa z dnia na dzień wspina się coraz wyżej ponad horyzont co w połączeniu z czystym mroźnym powietrzem dało przepiękne widowisko.

Po wczorajszej sesji byłem szczerze zmartwiony tym jak kometa się prezentuje. No ale dziś powietrze było niesamowicie przejrzyste i choć wyjazd udało się zorganizować dosłownie w ostatniej chwili, zakończył się on pełnym sukcesem.

[Krótki poradnik jak wykonać zdjęcie właśnie nadlatującej komety Panstarrs ](http://www.kaluzny.pl/wordpress/?p=863)

To długo oczekiwane zjawisko zagości na naszym niebie już jutrzejszego wieczoru. Kometa pojawi się nisko nad zachodnim horyzontem pół godziny po zachodzie Słońca. W znalezisku mapka pokazująca jej położenie do 21 marca.

13 marca na naszym niebie pojawi się widoczna gołym okiem kometa PanSTARRS (C/2011 L4). ​Będzie to najjaśniejsze tego typu zjawisko od kilkudziesięciu lat. W marcu będziemy obserwowali Jowisza i Saturna.

W połowie XX w. holenderski astronom Ian Hendrik Oort opublikował znaną powszechnie pracę, zatytułowaną "Struktura chmury kometarnej otaczającej Układ Słoneczny i hipoteza dotycząca jej powstania". Najważniejszym argumentem na istnienie tak zwanego Obłoku Oorta była pewna tabelka...

Autorami niniejszego opracowania (wraz z rysunkami) są prof. Małgorzata Królikowska z Pracowni Dynamiki Układu Słonecznego i Planetologii, Centrum Badań Kosmicznych PAN w Warszawie oraz dr Piotr A. Dybczyński z Instytutu Obserwatorium Astronomiczne UAM w Poznaniu...