Nie byłbym tego taki pewien. Jestem za to pewien, że można przypisać jakąkolwiek muzykę do konkretnej klasy społecznej. Można by sobie wyobrazić, że punk był przepełniony klasą robotniczą, ale w rzeczywistości był też pełen całkiem szykownych osób na szczycie wielu punkowych

(...)Wkrótce co nieco się wyjaśniło. Hala była nabita po brzeg, a gorąco bijące od ludzkich ciał było niesamowite. To nie była strefa wojny, ale wolności. Przyszedł czas na rock’n’roll – czas radości. Próba dźwięku wyszła w porządku, ale dziesięć minut przed planowanym rozpoczęciem koncertu zostałem wezwany przez majora Martina.

– Mamy problem – zaczął.

Spotkałem się z owym problemem na górze. Była nim grupka