O pewnej rodzinie słów. Polskie "niski" pochodzi od praindoeuropejskiego *ni- 'na dole'. Wśród pokrewnych słów jest na przykład *ni-sd-o- 'gniazdo', czyli "miejsce, gdzie siada ptak" (patrz angielskie "nest") . Nizem nazywano w dawnej polszczyźnie nizinę (a zwłaszcza stepy ukraińskiego Zaporoża).

Polski przymiotnik "wysoki" pochodzi od praindoeuropejskiego *ups-. Jego prasłowiański przodek dał początek dużej rodzinie słów, z których większość została dziś zapomniana. Ich miejsce zajęły innowacje, np. "wyszynę" zastąpiła "wyżyna". Skąd pochodzą nazwy takie jak Wyszogród (dawny Wyszegard)?

Jakie były dzieje słowiańskich i polskich czasowników wyrażająych miłość, jak zmieniało się ich znaczenie i jaka jest ich etymologia. Lektura na walentynkowy wieczór.

"Lato" to słowo dość tajemnicze, niejasnego pochodzenia, znane tylko z języków słowiańskich. A do tego wieloznaczne, bo w liczbie mnogiej odnosi się do całego roku, a nie tylko jednej z jego pór. Przyjrzyjmy się historii i dawnym znaczeniom "lata" i wyrazów, które od niego pochodzą,

Czy liczebnik "sto" zawdzięczamy Scytom? Co oznaczały staropolskie "Dwiemastoma", "trzemisty", "cztyrzemstom", "piąciąset"? Dlaczego mamy dziś "dwieście", ale "trzysta", "pięćset"; "trzystu", ale "pięciuset"? Czy poprawna jest forma "trzysetny", czy "trzechsetny"?

W dyskusjach o poprawności językowej dominuje zacietrzewienie i dogmatyzm: "tak trzeba mówić, bo tak zdecydowały autorytety". Mało kto podchodzi do tego zagadnienia naukowo, tzn. bez emocji i uprzedzeń, analizując fakty. Czy naprawdę warto toczyć wojny publiczne o formy takie jak "wziąść"?