Na przerażającym gifie (specjalnie czekałem do późnej godziny wieczornej, żeby wam go pokazać) widzimy właścicielkę firmy kosmetycznej Janice Starlin (to ta z czułkami) w trakcie poważnego kryzysu ontologicznego. Jej historia jest stara jak świat, a przynajmniej tak stara jak kobieca próżność i naiwność. Janice, aby powstrzymać proces starzenia się i dalej być twarzą marki, godzi się na eksperymentalną terapię odmładzającą jadem osim (osianym? osowym?) szalonego doktora Eryka Zinthropa. Jak widać, terapia niePokaż całość

Nawet sobie nie wyobrażacie, jakich bohaterskich czynów można dokonać, dzierżąc pinezkę w dłoni. Ja też sobie nie wyobrażałem, dopóki nie obejrzałem Człowieka, który się nieprawdopodobnie zmniejszał z 1958 r.

Ale po kolei. Nie zaskoczę was pewnie, jeśli powiem, że jest to film o człowieku, który się nieprawdopodobnie zmniejszał. Scotta Careya, głównego bohatera tej nietypowej historii, poznajemy na moment przed decydującym momentem jego życia. Ostatnie szczęśliwe chwile tego jegomościa dają nam do zrozumienia,Pokaż całość

Miałem wczoraj ochotę obejrzeć jakiś rodzinny dramat, dlatego postanowiłem dać szansę dziełu pod wdzięcznym tytułem Atak kobiety o 50 stopach wzrostu. Kogoś może dziwić, jak w ledwo godzinnym filmie da się pomieścić rodzinny dramat i atak kobiety o 50 stopach wzrostu – ano można, wystarczy poświęcić 55 minut na dramat rodzinny i 5 minut na atak kobiety o 50 stopach wzrostu. Pozwolę sobie dokonać résumé tego uroczego filmu: Nancy Fowler ArcherPokaż całość

Pewnie gotowi jesteście pomyśleć, że ta sympatyczna starsza pani zachęca towarzyszącego jej mężczyznę do degustacji serniczka wiedeńskiego – jeśli tak, to daliście się zwieść pozorom. Ta starsza pani, Ellie Ballantyne, opowiada właśnie komisarzowi Paddickowi, dlaczego razem z siostrą trzymają w piwnicy tytułową bestię (The Beast in the Cellar). Ten ponury horror z 1970 r. pozwoli nam wejrzeć w głąb angielskiej prowincji bez filtrów – nie zobaczymy tam ani zielonego Shire,Pokaż całość

11 sierpnia 1937 roku urodziła się Anna Massey, ale urodzin już nie obchodzi, bo nie żyje. To jednak doskonała okazja, żeby przypomnieć (zdradzając fabułę) „ziemniaczaną” scenę z Szału Hitchcocka i uściślić, że zwłoki w niej występujące, w tym stopy (bo to one obok ziemniaków i Barry'ego Fostera grają tu główną rolę), nie należą do tej brytyjskiej aktorki, tylko do jej dublerki. Wyobraźcie sobie, że na takiej wikiFeet błędnie przypisano te stopy AnniePokaż całość

Można żałować, że The Blood on Satan's Claw nie miał polskiej premiery i dystrybucji, z pewnością zawsze pełni inwencji tłumacze nad Wisłą przetłumaczyliby tytuł jako Szatańską myszkę, a to dlatego, że bohaterom tego dzieła z 1971 r. wyrasta włochate znamię na ciele, gdy już ich raczy dotknąć albo dziabnąć tytułowym szponem sam pan diabeł.

Nie ma co jednak wybiegać naprzód, najpierw wypada odmalować tło historyczne, które zdecydowanie sprzyjało powstaniu tego dzieła.Pokaż całość

Film jest tak jasny, kolorowy i osobliwy, że zakręci ci się w głowie. Już na wstępie widzimy kreskówkowego wielbłąda skaczącego przez pętlę, kobiety chłostane po pośladkach wiosłami z piór, mężczyznę krojącego arbuza maczetą i wyłaniającą się z wody tancerkę z koralikową biżuterią – tytułową Salome.

A ja dodam, że tę niedługą psychodelę biblijną z 1972 r. musiałem oglądać w dwóch turach, bo tak na raz to trudno przełknąć. Jest fantazyjna – scenaPokaż całość

Jakiś czas temu widziałem tę scenę w zestawieniu najstraszniejszych filmowych scen z lat 70. czy coś podobnego. Nie, żebym nagminnie oglądał takie zestawienia, wręcz przeciwnie, jestem absolutnym wrogiem zestawień, no ale tak wyszło, diabeł mnie podkusił, tzn. algorytmy. Tydzień temu obejrzałem zaś ostatni film Mario Bavy, Schock z 1977 r., no i szok, bo przypomniałem sobie, że wspomniana scena była właśnie z tego filmu, kiedy już się pojawiła na ekranie. To chybaPokaż całość

Pan Mushnick (ten z prawej, grany przez Mela Wellesa), właściciel kwiaciarni w Sklepiku z horrorami i najzabawniejsza postać w tym dziełku sprzed 65 lat. Ale i tak wszyscy oglądają ten film ze względu na 22-letniego Jacka Nicholsona, którego fizjonomia zdobi większość późniejszych wydań tej produkcji, mimo że zagrał w niej kilkuminutową, epizodyczną rolę.

Gdyby ten horror był tylko komedią, to byłoby mi go łatwiej przełknąć, ale ten horror poza tym, że jestPokaż całość

Tytuł dzieła, o którym właśnie piszę, zarówno w oryginalnym, włoskim języku, jak i polskim tłumaczeniu, brzmi, jakbyśmy mieli do czynienia co najmniej z filmem akcji, a może nawet wojennym, tymczasem Operacja strach to sympatyczny horror gotycko-ludowy, czyli Mario Bava w swoim żywiole. W odizolowanej wiosce w ruinach starej posiadłości ginie młoda kobieta. Na wezwanie inspektora Krugera na miejsce przybywa doktor Paul Eswai, aby dokonać autopsji denatki. Wbrew panującej w wiosce atmosferze tajemniczościPokaż całość

98 lat temu, 17 czerwca 1927 roku, urodził się Lucio Fulci, często wymieniany obok Mario Bavy i Dario Argento jako najważniejszy twórca [włoskiego] kina gatunkowego. Dopisawszy go „ze słyszenia” do twórców gore, podświadomie zawsze go lekceważyłem, mimo że nie widziałem bodajże nawet jednego jego filmu. W tym roku obejrzałem ponad 30 dzieł Fulciego i naturalnie dokonałem rewizji swojego wcześniejszego instynktownego osądu. Z tej liczby zaledwie kilka gotów byłbym skomentować krótkim „meh” (chociażPokaż całość

Zwykle jak widziałem nieprzetłumaczone tytuły na Filmwebie, nawet jeśli to filmy twórców, których cenię, to jakoś tak podświadomie je ignorowałem, tymczasem można wśród nich trafić na prawdziwe rarytasy. Ostatnio miałem tak z Cani arrabbiati (1974) Mario Bavy. Włoch znany jest mi z kina miecza i sandałów, czyli tzw. peplum, jako prekursor giallo, autor stylowych horrorów gotyckich i reżyser mniej lub bardziej frywolnych komedii, ale czegoś takiego to się po nim nie spodziewałem.Pokaż całość

Film jest oglądany (może nawet jutro o nim opowiem). A wy co, znowu te obrazki? <machnięcie ręką>

Nie wiecie, jak się bawić w sobotnią noc.

#film #filmowyeskapizm #gloszpiwnicy

Disco fight. Mocna wiksa, za konsolą Lucio Fulci. Zapraszam wszystkich, z wyłączeniem epileptyków, do obejrzenia.

#film #filmowyeskapizm