Jedyna zachowana przemowa cesarza do żołnierzy
Do naszych czasów zachowała się jedynie jedna przemowa cesarza do żołnierzy (tzw. aldocutio). Jej autorem jest cesarz Hadrian, który wygłosił ją latem 128 roku n.e. w Lambaesis, w obecnej Algierii.
W tym czasie przebywał on w obozie legio III Augusta, gdzie wygłosił różne mowy do kolejnych oddziałów rzymskich. Jedną z nich skierował do oddziału jazdy – ala I Pannoniorum – komplementując żołnierzy:
Zrobiliście wszystko zgodnie z założeniami. Wypełniliście plac szkoleniowy swoimi okręgami, rzuciliście włócznie nie niezgrabnie, pomimo krótkich i sztywnych włóczni. Kilku z was zręcznie rzucało włóczniami. Wasze naskakiwanie na konie było wczoraj żywe i zwinne1.
Mowa została wyryta w kamieniu (na narożnych filarach platformy widokowej) i umieszczona po środku pola szkoleniowo-paradnego – dwa kilometry na zachód od głównego fortu.
Do naszych czasów zachowała się jedynie jedna przemowa cesarza do żołnierzy (tzw. aldocutio). Jej autorem jest cesarz Hadrian, który wygłosił ją latem 128 roku n.e. w Lambaesis, w obecnej Algierii.
W tym czasie przebywał on w obozie legio III Augusta, gdzie wygłosił różne mowy do kolejnych oddziałów rzymskich. Jedną z nich skierował do oddziału jazdy – ala I Pannoniorum – komplementując żołnierzy:
Zrobiliście wszystko zgodnie z założeniami. Wypełniliście plac szkoleniowy swoimi okręgami, rzuciliście włócznie nie niezgrabnie, pomimo krótkich i sztywnych włóczni. Kilku z was zręcznie rzucało włóczniami. Wasze naskakiwanie na konie było wczoraj żywe i zwinne1.
Mowa została wyryta w kamieniu (na narożnych filarach platformy widokowej) i umieszczona po środku pola szkoleniowo-paradnego – dwa kilometry na zachód od głównego fortu.








„Wszyscy ludzie pragną, aby ich chwalono”
- łacina: [Omnes mortales sese laudarier optant]
- źródło: Aureliusz Augustyn z Hippony, De Trinitate, XIII, III
Enniusz (Quintus Ennius, 239 – 169 p.n.e.) – poeta, uważany za ojca poezji rzymskiej