Opiekun lwa na rzymskiej mozaice

Rzymska mozaika ukazująca mężczyznę, który zapewne był opiekunem lwa. Mozaika zdobiła rzymską willę w Nennig, w południowo-zachodnich Niemczech.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/opiekun-lwa-na-rzymskiej-mozaice/

#Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Gdy występki korzyść przynoszą, błądzi ten, kto dobrze czyni”
• łacina: [Cum vitia prosunt, peccat, qui recte facit]
• źródło: Publiliusz Syrus, Sententiae

PubliliuszPokaż całość

Jedwab i Serowie – Rzymianie o Chińczykach

Chińczycy przez antycznych Rzymian określani byli jako Serowie (Seres). Rzymianie kojarzyli ten daleko żyjący na wschód od granic Imperium lud przede wszystkim z pięknej tkaniny jedwabiu, na który Chińczycy utrzymywali monopol. Państwo Środka przez wieki miało olbrzymie zyski ze sprzedaży jedwabiu, który był bardzo pożądany przez rzymską arystokrację.
O Chińczykach przeczytać możemy w utworach wielu rzymskich pisarzy: Seneka, Lukan, Stacjusz, Juwenalis, Siliusz Italikus, Horacy, Wergiliusz, Owidiusz, Propercjusz.
Horacy dodatkowo wspomina tzw. „strzały seryckie” (sagittas Sericas) i mówi o potencjalnym zagrożeniu ze strony Chińczyków. Pomponiusz Mela z kolei uważa, że Serowie posiadają najbardziej sprawiedliwe obyczaje.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/dalekie-wyspy-na-oceanie-swiat-oczami-rzymian/Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 70 n.e. – Tytus Flawiusz, syn cesarza Wespazjana zdobył i splądrował Jerozolimę w czasie powstania żydowskiego.
https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#7-9

#antycznyrzym #imperiumromanum #tegodniawrzymie #wydarzenia #gruparatowaniapoziomu #historia #tegodnia #tegodniawrzymie #ancientrome #rzym #ciekawostki #venividivici #liganauki

Złota myśl Rzymian na dziś

„Gdy mądry siebie pokonuje, to w żadnym wypadku nie jest pokonany”
• łacina: [Cum se ipse vincit sapiens minime vincitur]
• źródło: Publiliusz Syrus, Sententiae

PubliliuszPokaż całość

Dalekie wyspy na Oceanie – świat oczami Rzymian

Antyczni Rzymianie często wspominali w swoich dziełach o tajemniczych wyspach, które znajdowały się daleko na Oceanie i samym końcu świata. Pojawiają się takie nazwy jak Fortunatae (Wyspy Kanaryjskie), Taprobane (Cejlon) czy Hibernia (Irlandia).
Wyspy te są wspominane bardziej w charakterze utopijnym/bajecznym lub jako miejsce odrodzenia wartości, jakie Rzymianie zatracili w trakcie podbojów. W utworach pisarzy okresu rządów Oktawiana Augusta (27 p.n.e. – 14 n.e.) – np. Wergiliusza czy Owidiusza – pojawiają się liczne nawiązania do krańców świata, które mają stać otworem dla Rzymian.
Wojny domowe, ekspansja i liczne łupy spowodowały, że Rzymianie zatracili podstawowe wartości moralne. Najważniejszą cechą była virtus (cnota). Oznaczała ona zachowanie godne prawdziwego mężczyzny (vir), według reguł prawa i honoru, umiejętność odróżnienia tego co jest dobre, od tego co jest złe. To również „wyznaczanie granic i umiaru swoim pragnieniom”, jak pisał Lucyliusz – przyjaciel Scypiona Emilianusa. Drugą wartością była pietas, która oznaczała szacunek dla ojczyzny i rodziny. Fides z kolei była synonimem wzajemnego zaufania, lojalności i dotrzymywania danego słowa. Właśnie te rzymskie wartości moralne stanowiły spoiwo łączące lud, dumny ze swej wielkości i wolności.
Nawiązywanie do dalekich krain, dawało perspektywę szukania odrodzenia, podobnie jak Eneasz (potomek Trojan) odtworzył ojczyznę w Italii, dając mityczne początki Rzymowi.Pokaż całość

Imponująca wiedza geograficzna antycznych Greków

Wiedza geograficzna antycznych Greków była naprawdę imponująca. Już w starożytności wybitne greckie umysły uznawały teorię o kulistości Ziemi za prawdę. Co więcej, organizowano liczne wyprawy odkrywcze i gromadzono informacje, co prowadziło do rozwoju geografii jako nauki.
Współcześnie przyjmuje się, że antyczni Rzymianie nie przykładali większej wagi do nowych odkryć geograficznych i rozwoju nauki jako takiej. Wiedzę geograficzną stosowali w głównej mierze do zarządzania swoim Imperium oraz celów politycznych i militarnych.
Organizując ekspedycje badawcze lub militarne najczęściej Rzymianie bazowali na wiedzy Greków, których też stawiali na czele wypraw. I tak, przykładowo, Scypion Afrykański Młodszy zlecił wyprawę wzdłuż zachodnich wybrzeży Afryki Polibiuszowi. Z kolei Pompejusz Wielki, w trakcie wojny z Mitrydatesem, skorzystał z usług Teofanesa z Mityleny, który zebrał wiele informacji o Zakaukaziu.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/imponujaca-wiedza-geograficzna-antycznych-grekow/Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Jest niebezpieczeństwem, gdy podwładny szuka czegoś, co zwierzchnik ukrywa”
• łacina: [Cum periclo inferior querit quod superior occulit]
• źródło: Publiliusz Syrus, Sententiae

PubliliuszPokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 394 n.e. – w bitwie nad rzeką Frigidus (u podnóża Alp Wschodnich) Teodozjusz I Wielki pokonał wojska uzurpatora Eugeniusza (który zmarł), po raz ostatni jednocząc Cesarstwo Rzymskie. S---------o popełnili Arbogast i Wiriusz Nikomach Flawian. Bitwa była jedną z największych w historii wojen domowych pomiędzy władcami Zachodniej i Wschodniej części Imperium i przyczyniła się do umocnienia wiary chrześcijańskiej w Cesarstwie.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#6-9

#antycznyrzym #imperiumromanumPokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, rozpoczynał się najważniejszy festiwal rzymski – Ludi Romani; nazywany także Ludi Magni. Początkowo w czasie święta organizowano igrzyska, wyścigi i widowiska teatralne dla uczczenia boga Jowisza, później jednak znaczenie religijna święta zostały zapomniane. Dnia 13 września (pierwotnie wtedy tylko miało miejsce święto) składano w świątyni Jowisza ofiarę z krowy, zaś cały Senat i urzędnicy miejscy uczestniczyli w uczcie. Posąg Jowisza, Junony i Minerwy ubierano i układanoPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Pojednanie się z wrogiem dla każdego stanowi ryzyko”
• łacina: [Cum inimico nemo in gratiam tuto redit]
• źródło: Publiliusz Syrus, Sententiae

PubliliuszPokaż całość

Wyprawa morska kartagińskiego wodza Hannona

Hannon był wysokim kartagińskim urzędnikiem, który żył w VI lub V wieku p.n.e., i który dowodził wyprawą morską, która przepłynęła przez „Słupy Heraklesa” (Cieśnina Gibraltarska) i popłynęła wzdłuż wybrzeży Afryki Zachodniej. O wyprawie wiemy za sprawą zachowanych dwóch kopii periplusu, które zachowały się w języku greckim.
Hannon po powrocie z wyprawy miał złożyć liczne trofea w świątyni Baala Hammona w Kartaginie. Tam także umieszczono w języku fenickim, na jednej ze steli, zapis podróży, który potem został przetłumaczony przez Greków w IV wieku p.n.e.
Jak określili badacze, wyprawę Hannona można podzielić na trzy etapy.
• pierwotnie wyprawa miała charakter kolonizacyjny i dotarła do ujścia rzeki Draa [w periplusie „Liksus”] w Maroko;Pokaż całość

Proces mumifikacji na przykładzie mumii z Fajum

Animacja ukazująca proces mumifikacji na przykładzie mumii z Fajum z I wieku n.e. Egipcjanie mumifikację stosowali w celu zachowania ciała po śmierci.

(więcej pod linkiem)

https://www.wykop.pl/link/6803493/proces-mumifikacji-na-przykladzie-mumii-z-fajum/Pokaż całość

Starcie Pyrrusa z wojownikiem Mamertynów

Według przekazu Plutarcha Pyrrus w trakcie powrotu ze swoją armią z Sycylii do Italii, musiał się mierzyć z oddziałami Mamertynów, które zajadle go atakowały. Ponoć Pyrrus, jak to miał zawsze w zwyczaju, aktywnie brał udział w walkach. Nieszczęśliwie jednak otrzymał cios w głowę i musiał się wycofać z pola bitwy. Wówczas jeden z potężnych wojowników mamertyńskich zaczął drwić z króla Epiru, chcąc go w ten sposób sprowokować do pojedynku.
Urażona duma Pyrrusa nie pozwoliła mu odpuścić walki. Pełen wściekłości wódz przepchnął się między swoimi żołnierzami i jednym ciosem miał przepołowić wzdłuż ciało wroga. Zwycięstwo Pyrrusa było na tyle przerażające, że Mamertyni uznali go za istotę boską i mieli zaprzestać dalszych ataków na oddziały wroga. Pyrrus następnie dotarł do wybrzeża i przeprawił się do Italii, aby wesprzeć sojuszników w walce z Rzymianami.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/starcie-pyrrusa-z-wojownikiem-mamertynow/Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Grecja podbita dzikich zwycięzców podbiła, do nieokrzesanego Lacjum sztuki wniosła”
• łacina: [Graecia capta ferum victorem cepit et artis intulit agresti Latio]
• opis: Rzymianie podbili Grecję, jednak w praktyce to kultura grecka podbiła później Rzym.
• źródło: Horacy, Epistles II.1.156-157Pokaż całość

Odkryte monety rzymskie mogły być zapłatą za przeprawę przez rzekę

W 2017 roku dwaj Holendrzy odkryli przy rzece Aa w Berlicum, na południu Holandii, liczne monety rzymskie. Najnowsze badania naukowców sugerują, że mogły one służyć jako zapłata za przekroczenie rzeki.

Łącznie odkryto 109 monet, które wybito między 27 p.n.e. a 180 rokiem n.e. Monety odnaleziono na większym terenie, wzdłuż rzeki, a co więcej nie miały one w starożytności większej wartości (nie odkryto żadnej złotej monety). Stąd też hipoteza, że przez lata ludzie przeprawiali się w tym miejscu przez bród, a monety były gubione w trakcie przepraw.

https://imperiumromanum.pl/odkrycie-rzymskie/odkryte-monety-rzymskie-mogly-byc-zaplata-za-przeprawe-przez-rzeke/Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 36 p.n.e. – zwycięstwo floty Oktawiana Augusta nad flotą Sekstusa Pompejusza w bitwie morskiej w Zatoce Naulochus. Sekstus Pompejusz był ostatnim znaczniejszym przeciwnikiem militarnym II triumwiratu, utworzonego po śmierci Cezara przez Oktawiana, Marka Antoniusza oraz Marka Aemiliusza Lepidusa. Kontrolował on Sycylię i uniemożliwiał swojemu przeciwnikowi dostawy ziarna do Rzymu. W roku 38 p.n.e. doszło do zawarcia chwilowego porozumienia pomiędzy Triumwirami a Pompejuszem. Ten ostatni nie zrezygnowałPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„[..] dobrze jest zaglądać do ich książek, ale ich nie zgłębiać. Wysoce niegodziwy to i niemoralny naród […] gdy nas naukami swymi obdarzy, wszystkich nas popsuje”
• łacina: [bonum sit illorum litteras inspicere, non perdiscere; vincam nequissimum et indocile esse genus illorum (…) quandoque ista gens suas litteras dabit, omnia conrumpet]
• opis: fragmentu listu Katona Starszego do syna, w którym niepochlebnie wypowiada się o Grekach, ale zarazem w pewien sposób docenia.
• źródło: Pliniusz Starszy, Historia naturalna, XXIX.7Pokaż całość

Ewolucja patronatu w późnym cesarstwie rzymskim

W społeczeństwie rzymskim powszechnym było występowanie zależności patron-klient. Najczęściej ubogi obywatel lub wyzwoleniec podporządkował się wyżej sytuowanemu Rzymianinowi, który poprzez swoją pozycję i majątek mógł działać na korzyść klienta. Klient w zamian był zapleczem i wsparciem patrona np. w czasie wyborów. Co więcej, posiadanie wielu klientów budziło szacunek i umacniało pozycję patrona w społeczeństwie. W IV wieku n.e. patronat (patrocinium) uległ jednak przeobrażeniom i relacja patron-klient zaczęła uderzać bezpośrednio w państwo.
Państwo rzymskie w III wieku n.e. przeszło olbrzymie perturbacje, a zwiększające się najazdy barbarzyńców oraz niepokoje wewnątrz państwa, którym nie byli w stanie zaradzić kolejni cesarze spowodowały, że społeczeństwo rzymskie uległo przekształceniom. Patronat zaczął przyjmować rolę bardziej obronną, a niżeli współzależności, protekcji lub prestiżu. Wolni obywatele (np. chłopi/koloni, rzemieślniczy czy nawet artyści) szukali schronienia przed wysokimi podatkami, korupcją i zobowiązaniami wobec państwa, na dworach lokalnych możnych, którzy poprzez możliwość zagwarantowania ulg, zyskiwali nowych klientów. Klienci poddawali się pełnej kontroli pana, w zamian otrzymując bezpieczeństwo.
Co ciekawe, do arystokratów uciekali także rekruci czy dezerterzy. Zjawisko było powszechne i wynikało ze słabości administracji oraz władzy centralnej, które nie dbały i nie dawały wystarczającego bezpieczeństwa. Co insertujące, to właśnie na bazie tych nowych zależności społecznych utworzyły się nowe prywatne struktury obronne – osady i wille z castellum – oraz powstały prywatne armie arystokratów. Był to pierwszy krok ku średniowiecznym podziałom feudalnym.
Patronat zachował jednak także poprzednią rolę. Dowodem na to są zachowane antyczne papirusy, na których kierowane są prośby np. do wyższych oficerów w celu załatwienia sprawy. I tak niejaki Flawiusz Abinneusz – dowódca oddziału jazdy w Egipcie – otrzymał w połowie IV wieku n.e. list:Pokaż całość

2052 lata temu Oktawian pokonał Antoniusza i Kleopatrę w bitwie pod Akcjum

Bitwa pod Akcjum (31 p.n.e.) była decydującym starciem w wojnie domowej między Oktawianem a Antoniuszem i wspierającą go egipską królową Kleopatrą. Bitwa rozegrała się u ujścia Zatoki Ambrakijskiej (zachodnia Grecja). Po porażce Antoniusz i Kleopatra uciekli do Egiptu, gdzie popełnili s---------o.

(więcej pod linkiem)

https://www.wykop.pl/link/6801041/2052-lata-temu-oktawian-pokonal-antoniusza-i-kleopatre-w-bitwie-pod-akcjum/Pokaż całość