,,Wiem, że istnieją narody bez terytorium, bez języka, bez państwa, ale nie przetrwają narody bez własnej kultury”. Te słowa najlepiej oddają motywy i determinację, z jaką Karol Estreicher przystąpił katalogowania, a następnie odzyskiwania polskich dóbr kultury, które padły ofiarą Niemców.

Wraz z powstaniem Institut für Deutsche Ostarbeit, pseudo uczelni powołanej w Krakowie przez Hansa Franka, pojawiła się potrzeba stworzenia specjalnego pisma, na łamach którego niemieccy naukowcy mogliby prezentować wyniki swoich badań. Czym było czasopismo Die Burg i co można było w nim odnaleźć?

Kłamstwa i nacjonalizm były wizytówką tej instytucji. W przyszłości miała stać się pełnoprawnym niemieckim uniwersytetem, lecz losy wojny skutecznie to utrudniły. Czym był Institut für Deutsche Ostarbeit? Zapraszamy na kolejny odcinek z cyklu ,,Polska kultura w ogniu wojny”.

,,Kto odważy się na opór wobec wykonania mojego rozkazu, zostanie zastrzelony". Tymi słowami Bruno Müller zakończył wykład, w którym ogłosił zamknięcie najstarszej polskiej uczelni, czyli Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zgromadzonych w sali profesorów nakazał zaś aresztować i wywieźć do obozu.

Anschluss, czyli przyłączenie Austrii do Rzeszy Niemieckiej, jest uważane za jedno z najważniejszych wydarzeń lat 30. Był to nie tylko dotkliwy cios wymierzony w powersalski porządek, ale również osobisty sukces Hitlera, który wzmocnił swoją pozycję zarówno w Europie, jak i w samej Rzeszy.

,,Nadchodzi rok 1945. Warszawskie zgliszcza dopalają się na jego oczach, a on, brytyjski szpieg, rowerzysta i pisarz, znów stawia stopy na polskiej ziemi…”. Co zobaczył Bernard Newman w powojennej Polsce? Zapraszamy Państwa na recenzję jego unikalnego reportażu.

,,Tylko świnie siedzą w kinie!” to rymowanka, którą doskonale zna każdy z nas. Wyrażająca rzekomy wstręt Polaków do treści puszczanych w kinach, jest w rzeczywistości sporym przekłamaniem. Okupacyjne kina cieszyły się niesłabnącą frekwencją, a na ekranie można było zobaczyć nawet polskie filmy.

Gdy 7 września 1943 roku śmiertelne strzały dosięgły Franza Bürkla, rozpracowujący go wcześniej Aleksander Kunicki prowadził już nową obserwację. Kolejnym celem warszawskiego Kedywu był bowiem SS-Hauptscharführer August Kretschmann, zastępca komendanta tzw. ,,Gęsiówki” i wyjątkowy sadysta.