Niemiecka okupacja Krakowa trwała ponad pięć lat. To wystarczająco długi okres, by zmienić oblicze miasta. Kraków musiał sprostać oczekiwaniom, jakie kładły na niego ambicje Hansa Franka i pozostałych Niemców.

Pobyt Niemców w Polsce kojarzymy głównie z wprowadzanym przez nich terrorem, łapankami oraz Zagładą. Zapominamy bardzo często o tym, że okupanci również posiadali swoje życie prywatne, które niekiedy dalece odbiegało od ich działalności zawodowej, politycznej i wojskowej.

Kraków jest związany z wieloma wybitnymi postaciami tak z polskiej, jak i światowej historii. Jedną z nich jest bez wątpienia Karol Wojtyła - przyszły papież Jan Paweł II - który niemiecką okupację przeżywał właśnie w Krakowie.

Niemiecki terror trwał w Krakowie od pierwszych dni wojny i z każdym kolejnym miesiącem ulegał nasileniu. Naziści byli wrogo nastawieni do każdej klasy polskiego społeczeństwa. Ciosy sięgały wojskowych, naukowców, a od pewnego momentu również artystów.

Wawel - miejsce, które zna każdy z nas. W poniższym materiale nie będzie jednak opowieści o polskich królach, koronacjach czy życiu dworskim. Przeniesiemy się do czasów, w których mówiono tu wyłącznie po niemiecku. Zapraszam do siedziby Hansa Franka - mrocznego serca Generalnego Gubernatorstwa.

Często można spotkać się z opinią, że Kraków nie był miastem konspiracyjnym. Było to nawet przedmiotem żartów. Ciężko powiedzieć, z czego tak naprawdę wynikała ta niepochlebna opinia, skoro to właśnie tutaj, powstały pierwsze podziemne formacje.

6 listopada 1939 roku nazistowskie Niemcy dokonały szczególnego ataku na polską inteligencję. Tego dnia doszło do bezprawnego aresztowania 183 przedstawicieli polskiej nauki. Ten dzień nie pozostawił żadnych złudzeń co do tego, jakie plany wobec Polaków ma III Rzesza Niemiecka.