Przelot ISS sfotografowany teleskopem zamocowanym na głowicy posiadającej funkcję podążania za satelitami. W końcu udało mi się rozgryźć kwestię dokładności śledzenia i utrzymać stację poruszającą się z prędkością 7 km/s w malutkim polu widzenia (około 1/3 średnicy Księżyca) przez kilka minut. Stacja przelatywała prawie dokładnie nad głową, w najbliższym punkcie znajdowała się w odległości 430 kilometrów. Jedna sekunda filmu to około 24 sekundy w czasie rzeczywistym.
Seb sprzątał po wczorajszej brytyjskiej trzodzie. Kto by pomyślał że z kierowców których szczerze nie lubiłem teraz jest jednym z ulubionych... EDIT. Zanim ktoś się zesra że pod publiczkę - Seb nawet nie prowadzi social mediów, fota robiona jakimś ziemniakiem, do tego 0 reporterów, 0 tłumów wkoło. Więc nie wiem kto miałby to widzieć... #f1
Wołam chętnych do relację z Wisły1200, poniżej podsumowanie.
Wisła 1200 jest to ultramaraton rowerowy od źródeł Wisły do jej ujścia do Bałtyku. Maraton jest na zasadach samowystarczalności, tzn. każdy uczestnik radzi sam sobie z napotkanymi problemami, można korzystać z pomocy z zewnątrz lub współzawodników, pod warunkiem, że jest ona dostępna dla każdego zawodnika. Czyli w razie awarii mogę podjechać do serwisu, ale na nocleg do domu, lub znajomych po drodze już nie. Ze względów covidowych nie ma startu wspólnego, uczestnicy startują w kilkuosobowych grupach co pięć minut spod schroniska na Przysłopiu na Baraniej Górze. Jest nas ponad 400, więc chwilę to schodzi. Ja ruszam o 9.05. Na miejscu jestem godzinę wcześniej, jest jeszcze czas na herbatkę i finalne ogarnięcie sprzętu. Zaletą tego typu imprez jest możliwość śledzenia zawodników na żywo – każdy dostaje trackera wskazującego aktualną pozycję.
Moje założenia to jazda początkowo „do odcięcia”, a finalnie chciałbym się zmieścić w 100h, a na pewno w 120. Ze sprzętu biwakowego wziąłem jedynie matę samopompującą. Początek trasy ma dość górski charakter - sporo luźnych kamieni, przepustów na wodę, do tego dodajmy chwilami mocne nachylenie i mamy festiwal przebitych dętek po drodze. Rzeczywiście, już na pierwszych kilometrach sporo osób wymieniało dętki. Ja na zjazdach jechałem ostrożnie, ze względu na dość niskie ciśnienie w oponach. Jedziemy tak kilka dobrych kilometrów, im jesteśmy niżej tym robi się cieplej i zanikają chmury – ze schroniska wyjeżdżaliśmy we mgle. Zjeżdżamy do Wisły i dalej kierujemy się na północ. Na tym etapie jest trochę tłoczno, więc jedzie się zwykle w większych lub mniejszych grupach. Trasa tu jest łatwa – głównie ścieżki rowerowe, czasem mamy jakieś objazdy ze względu na sporą ilość remontów po drodze. Tak jadąc w grupach dojeżdżamy do pierwszego legendarnego wiślanego odcinka, czyli wałów przy Zbiorniku Goczałkowickim na ok 60-tym kilometrze. Tutaj czeka nas ponad 10 kilometrów jazdy wąską, bardzo nierówną i podobnie zarośniętą ścieżką szczytem wału. Panuje tu zasada, że im ktoś jedzie bardziej z tyłu, tym ma lepiej, bo po przejeździe stu czy dwustu osób, trawsko jednak jest już trochę położone. Przy moim przejeździe ścieżka jest już trochę ubita, jednak szału nie ma. Prędkość rzadko kiedy przekracza 10km/h, trzeba uważać na koła. Osoby na fullach zdecydowanie tutaj mają przewagę.
Danny wyraźnie wcześniej hamuje i później wyciska z zakrętu. Czy to ruzne bolidy czy brak pewności? A może po prostu Norris to arcykot i to nie Ricciardo zawodzi a Lando wyciska 105proc?
3 lipca 1994 roku o godzinie 12.00 zostałem wydobyty poprzez cesarskie cięcie na ten świat. Nic nie osiągnąłem, nic nie zobaczyłem, nigdy nie żyłem. Dziś w dzień 27 wydobycin mam jedno życzenie. Koledzy z tego szanownego tagu! Pijcie dziś moje zdrowie, zjedzcie kebsa i lasagne z biedry. Spijajcie rosyjskie szampany w parku, degustujcie tanie wina owocowe, jedzcie kranczipsy czakalaka. Koledzy z po PRLowskich wsi, proszę abyście podczas samotnych spierdotripów wokół waszych nieużytków
Robert kiedyś powiedział “Jak chcesz mieć przyjaciela w F1 to kup sobie psa” i chyba wszyscy się zgodzili ale to jak wygląda relacja Sainza z Norrisem jest zaskakująca. Wcześniej traktowałem to troche jak PR McLarena ale po tym jak Sainz zmienił zespół i dalej widać chemię między nim a Norrisem wydaje się to być naprawdę szczere. #f1
Stacja przelatywała prawie dokładnie nad głową, w najbliższym punkcie znajdowała się w odległości 430 kilometrów. Jedna sekunda filmu to około 24 sekundy w czasie rzeczywistym.
#namrabcontent / Instagram <-
źródło: comment_1627220871pZZDOIU2X6S4WBA8n5blqb.jpg
Pobierzźródło: comment_16272475902JM4NwxgJXsLYsEfrdyCbC.jpg
Pobierz