Istnieją dwie teorie na temat stanu wiedzy starożytnych Sumerów o wszechświecie. Tradycyjny mówi, że Sumerowie uważali, że ziemia jest płaka, a nad sklepieniem niebieskim znajduje się zewnętrzny ocean. Zecharia Sitchin skłania się ku przekonaniu, że Sumerowie mieli sferyczną koncepcję wszechświata

Wyobrażenia ze steli sławią działalność budowlaną króla Ur-Nammy z III dynastii z Ur w sposób konwencjonalny i typowy dla wcześniejszych wyobrażeń sumeryjskich. Narracja przedstawiona jest w układzie pasowym, a tematycznie zamknięte sekwencje reliefowych fryzów powiązane są powtarzającą...

Gudea to sumeryjski władca z tak zwanej II dynastii z Lagasz. Pozostałości piśmiennictwa po Gudei przewyższają to co pozostało po większości mezopotamskich władców. Czas panowania Gudei stanowił okres pokoju i dobrego prosperity mieszkańców. Jego panowanie miało charakter...

Miasto swoją potęgę osiągnęło na przełomie IV i III tys. p.n.e. Wywierało wtedy, kulturalny, ekonomiczny wpływ na Syrię i Elam. Z Uruku z okręgu E-anna pochodzi monumentalna architektura, jeden z najlepiej zachowanych kompleksów świątynnych w historii Mezopotamii.

Waza z Uruku jest alabastrowym naczyniem z wyrzeźbionymi na jej powierzchni przedstawieniami narracyjnymi, którego powstanie datuje się na okres 3200-3000 p.n.e. i jest to najstarszy przykład płaskorzeźbionych scen.

E-anna to jeden z dwóch okręgów świątynnych, które znajdowały się na terenie miasta Uruk. Jego nazwa oznacza „Dom Nieba”. Kompleks był poświęcony bogini Inannie. Okręg świątynny posiada kilka warstw archelologicznych, począwszy od okresu Ubajd, a zakończywszy na okresie nowosumeryjskim

Lugalzagesi był sumeryjskim królem z III dynastii z Uruku, który zjednoczył wszystkie sumeryjskie miasta pod swoim panowaniem. Jego dzieło było dużym osiągnięciem, ale po latach panowania został pokonany przez Sargona Wielkiego i stracił królestwo.

Biała Świątynia znajdowała się w okręgu sakralnym, który poświęcony został bogu Anowi. Nazwa wzięła się od koloru ścian, które były pokryte białą, gipsową elewacją, co dawało jej olśniewającą jasność w silnym świetle słonecznym. Obiekt datuje się na warstwę Uruk IV, czyli ok. 3200-2900 p.n.e.

Sztandar z Mari jest sumeryjską mozaiką, odnalezioną bardzo daleko od Sumeru. Przywieźli go sami Sumerowie wtedy kiedy ich władza rozciągała się nad tym miastem. Po wypędzeniu okupantów mieszkańcy Mari niszczyli wszystkie pamiątki po ich obecności, dlatego to dzieło zachowało się w złym stanie.

Hełm Meskalamduga pochodzi z połowy III tys. p.n.e. i jest dziełem sztuki, pokazującym kunszt sumeryjskich złotników. Został misternie wykonany z jednego arkusza elektrum, 15 karatowego stopu złota i srebra. Hełm jest w kształcie peruki z przedziałkiem pośrodku i z rzeźbionymi puklami włosów.

Pieczęcie cylindryczne są charakterystycznym wyrobem mezopotamskiej sztuki zodbniczej. Były to walce z wyrytym negatywem, a poprzez rolowanie go w miękkej glinie uzyskiwano porządany obraz. Pieczęcie były nawlekane i noszone jako naszyjnik lub bransoletka. Służyły do podpisywania dokumentów oraz...

Sumeryjska sztuka zdobnicza to w dużej mierze gliptyka i pieczęcie cylindryczne, ale również złote statuetki ludzi i zwierząt, protomy byków, srebrne i kamienne wazy i naczynia libacyjne ryte bądź inkrustowane. wyroby ze srebra i złota, macicy perłowej oraz kamieni szlachetnych i półszlachetnych.