Na zdjęciu Harisson Okene, nigeryjski kucharz służący na holowniku Jascon-4. Dramat tego mężczyzny rozpoczął się 26 maja 2013 roku gdy holownik którym płynął, w trakcie operacji stabilizacji tankowca w pobliżu platformy wiertniczej kompanii Chevron, około 32 kilometry od najbliższego lądu - wybrzeża Nigerii. Sam jak wspomina, w momencie gdy zorientował się co się dzieje i że statek tonie, znajdował się w toalecie. Szczęśliwie dla siebie znalazł schronienie w którym została bańka powietrza. To przez co przeszedł ten mężczyzna jest niemożliwe do wyobrażenia sobie. W trakcie gdy statek odpadał na dno, w kompletnych ciemnościach, poziom wody rósł a co za tym idzie ubywało przestrzeni wypełnionej powietrzem - powietrza było oczywiście tyle samo ale jego ciśnienie rosło. Harrison spędził pod wodą, na głębokości 32 metrów, 60 godzin. W kompletnych ciemnościach. Jak sam mówił czuł ciała reszty załogi statku liczącej 12 osób, co najbardziej przerażające słyszał jak ryby żywiły się ciałami jego kolegów. Słona woda która go otaczała powoli go zabijała, skóra na jego języku pękała, każdy wdech powietrza przyczyniał się do jego śmierci. I tak tkwił, samotny człowiek 32 metry pod wodą w absolutnej ciemności czekając na swój wyrok. Rzecz absolutnie niewyobrażalna do zobrazowania sobie gdy to czytasz. Gdy przybyli płetwonurkowie wysłani przez Chevron i jego kompanię morską ich misją było pozbieranie zwłok. Gdy jeden z nurków wpłynął do pomieszczenia gdzie przebywał jedyny ocalały, ten złapał go za rękę. Gdybym był tym nurkiem to skafander miałbym do wymiany, co czuł w tym momencie ocalały tego nie potrafię sobie uzmysłowić. Nie wiem czy wygranie ogromnej fortuny mogłoby się z tym równać w jakimkolwiek stopniu. Ta historia jest o tyle ciekawa, że rzuca światło na katastrofy morskie. Ilu ludzi przed Harissonem utknęło w takiej beznadziejnej sytuacji wcześniej? Dziś się nie dowiemy i nie dowiemy się nigdy. Jedno co wiemy z pewnością to fakt, że żyjemy w czasach gdzie możemy liczyć na ratunek dzięki temu kim jako ludzie jesteśmy i co wspólnie osiągnęliśmy. Zapraszam w Nowym Roku 2022 oby się Wam wszystkim wiodło jak najlepiej.
Jim Beam 0,7L wchodzi lekko, torcik na stole do popitki, niedługo loszki wpadną na kwadrat poznawczo-poruchawczo udany sylwester w Amsterdamie, pozdrawiam ciepło #sylwesterzwykopem
W sylwestrach brakuje mi tej magii północy. Za dzieciaka to była na prawdę późna godzina i jeden z niewielu dni w roku kiedy można było nie iść spać wcześniej. Nieraz trudno było w ogóle nie zasnąć do godziny zero i wyczekiwało się jej jak czegoś niezwykłego. Samo wyczekiwanie już było czymś wyjątkowym. Do tego sam fakt rozpoczęcia nowego roku, niedługo ferie... Wyjście z ojcem żeby wystrzelić rakiety urastało do rangi wielkiego wydarzenia,
@Amelinowy: Ja tak miałem jeszcze kilka lat temu że świętami. Za gówniaka uwielbiałem ten klimat, światełka, prezenty, żarcie. Potem przyszła depresja i wszystko straciło kolor. A teraz jak zbliżam się do 30 jakoś znowu wróciła mi ta radość ze świat, nie wiem czemu xD ale tegoroczne święta były dla mnie batdzo fajne. Wiadomo, to nie to samo co za szczyla, ale jest OK :)
@Amelinowy: pamiętam jak za dzieciaka czekało się na sylwestra i ta magia północy to cos pięknego było a później wyjście na dwór i czekanie na fajerwerki
@strawberian: w razie jakby moderacja zaczęła pacyfikować wszystkich jak leci bez względu na wszystko, to chciałbym powiedzieć, że było miło mirkować( ͡°͜ʖ͡°)
@chosenon3: Winne jest to głupie "uśmiechnij się!", tak jakby uśmiech był wartością dodaną na zdjęciu. Dla kogoś, kto śmieje się wyłącznie spontanicznie i nie ćwiczy uśmiechu przed lustrem, kontrola mięśni twarzy to wyzwanie
źródło: comment_1641066219QRh4VM58UCU7LQTL7WqrvO.jpg
Pobierz