Obecnie Stany Zjednoczone kolejny raz stają przed globalnym wyzwaniem rzuconym przez inne mocarstwa. Wskazują na Chiny, Rosję i Iran, które razem stanowią w opinii badaczy większe zagrożenie dla USA niż Związek Sowiecki kiedykolwiek w czasie zimnej wojny.

Swój gospodarczy sukces Polska zawdzięcza kapitalistycznym reformom, lecz obecny rząd Zjednoczonej Prawicy zahamował proces prywatyzacji i realizuje politykę redystrybucji.

Obszerny raport z dezinformacji w internecie na temat Ukrainy i uchodźców.

Premier Węgier nie jest przyjacielem Rosji. On zwyczajnie korzysta z bandyckich poczynań Putina, by zbliżyć się do własnego marzenia. Balansuje między mocarstwami by najprawdopodobniej obalić traktat z Trianon i zmienić bieg granic Węgier.

Od domniemanej agresji NATO, przez teorie spiskowe o „wyimaginowanej wojnie”, po oskarżanie uchodźców o agresję i odbieranie Polakom przywilejów.

Niestety walka z inflacją za pomocą gmerania przy cenach jest najgorszym z możliwych pomysłów. Uruchamia ona spiralę regulacyjną – jeden głupi pomysł prowokuje do realizacji kolejnego. Drogi Kliencie. Chcielibyśmy sprzedawać ci dowolne ilości naszych produktów, ale nie możemy. Dlatego...

Organizacje FC bardzo szybko wrodziły się w gremia ideologicznie nacechowanej cenzury, pozostające poza wszelką kontrolą. Pozostaje namawiać wszystkich, którzy mają chęć, energię, warsztat i rozumieją zagrożenia, aby zaczęli działać jako weryfikatorzy weryfikatorów.

Często, jako głównych winowajców wysokich cen leków wskazuje się firmy farmaceutyczne. Nie da się zaprzeczyć, że podwyżki cen są efektem ich decyzji. Jednak to, co nie powinno umykać w dyskusji nad poprawą sytuacji, to uwarunkowania, jakie do tego doprowadzają. Nie można pominąć szkodliwej roli FDA.

Z cyklicznie prowadzonych badań Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS) wynika, że każde kolejne pokolenie jest bardziej liberalne od poprzedniego, a tempo zmian przekonań Polaków przyśpieszyło za rządów Zjednoczonej Prawicy. To bardzo dobra wiadomość dla libertarian! Jednocześnie jednak...

Od socjalizmu czy marksizmu odróżnia je to, że środki produkcji nie są własnością państwa. Państwo podejmuje się natomiast — poprzez różne inicjatywy podatkowe i wydatkowe — redystrybucji bogactwa i ochrony obywateli przed wieloma formami normalnego życiowego ryzyka.