Cześć.
To, o czym będę pisał nie jest żadnym baitem, choć wiem, że niektórzy mogą tak to odebrać, i w sumie nie dziwię się temu. Ale do rzeczy.
Mam 24 lata i pochodzę z katolickiej rodziny bardziej z południa polski. Nie bez powodu nie bez powodu o tym wspominam, bo to też region "bardziej" katolicki niżeli inne. Uściślając jestem ze wsi, gdzie każdy o każdym wszystko wie, i każdy o każdym mówi. Taki urok...
Nigdy jakoś za bardzo nie czułem się związany z instytucją KK, jedynie chodziłem do kościoła z rodziną, tak po prostu, nawet nie byłem ministrantem. W 2 klasie liceum ku mojemu zdziwieniu być może poczułem jakąś większą więź do Kościoła, pewnie przez świetnie prowadzone lekcje religii, w 3 klasie umocniło to się we mnie, i tak we mnie trwało i zdecydowałem się wstąpić do seminarium duchownego kilka lat temu. (Podkreślam, że to nie jest bait). Cała wioska na tę wieść oszalała z radości. Rodzice też wpadli w zachwyt, o dziadkach nie wspominając. Cała najbliższa rodzina zaczęła mnie wspierać, ludzie też zaczęli do mnie podchodzić, gratulować i cały czas pytać "jak tam" oraz m.in "jak my się cieszymy..." itd....
#niewiemjaktootagowac
źródło: comment_1673078470W9DKmLan876vFmSlTNycCr.jpg
Pobierz