Życie bez adresu

Życie bez adresu

Czołem,

Od ponad dwóch lat jestem w trakcie wyprawy po drugiej stronie Atlantyku. Swoją podróż rozpocząłem w sierpniu 2016 roku. Od tego czasu pokonałem ponad 50000 km autostopem, 300 mil morskich oraz kilka tysięcy km samolotem. Przemierzyłem trasę od Kanady do Panamy i kontynuuje swoją podróż po krajach Ameryki Południowej.

Zapraszam na bloga gdzie opisuje swoje przygody:

Blog - Życie bez adresu

Dzięki tej podróży spotkałem ludzi, którzy odmienili moje życie. Latynoską dziewczynę, która skradła moje serce. Kapitana jachtu w Belize, u którego zaciągnąłem się do pracy jako kucharz. Szamana z plemienia Quechua, dzięki któremu odbyłem wędrówkę w głąb własnego umysłu. Nauczyłem się driftować samochodem na pustyni. Mogłem podszkolić swoje umiejętności strzeleckie na pustkowiach Utha. Przez kilka tygodni prowadzić kowbojski styl życia na Dzikim Zachodzie, a w Kanadzie zamieszałem z rodziną Indian. 

Ciągle jestem otwarty na nowe doświadczenia i z niczego nie zamierzam rezygnować. Każdego dnia stawiam sobie nowe cele, które staram się realizować. Tylko w trakcie dwóch ostatnich lat mogłem zobaczyć zjawiska i przeżyć przygody, o których kiedyś mogłem tylko przeczytać.

Widziałem erupcję wulkanu i doświadczyłem na własnej skórze czym jest trzęsienie ziemi. Odbyłem niezliczone piesze wycieczki na szczyty w Górach Skalistych, wulkany w Ameryce Środkowej i Południowej. Odwiedziłem starożytne piramidy Majów. Wybrałem się do Wenezueli, kraju pogrążonym w niewyobrażalnym kryzysie. Uczestniczyłem w akcji rozdawania posiłków w najgorszych dzielnicach kolumbijskiego miasta. Widziałem w czasie jednego dnia wschód słońca na Atlantykiem i zachód nad Pacyfikiem. Nurkowałem w morzu karaibskim. Spędziłem wiele nocy w dżungli. Zwiedziłem wielkie miasta w Stanach Zjednoczonych oraz zachwycające parki narodowe. Próbowałem jak smakuje zupa z iguany, świnka morska, burger z bizona, taco ze skorpionem czy mrówki i koniki polne.To oczywiście tylko kilka przykładów i rzecz jasna to również nie koniec moich przygód, bo jak się okazuje chęci wciąż mi nie brakuje. Myślę, że ilość historii mi towarzyszących starczyłaby na niejedną podróżniczą książkę i mam nadzieję, że w przyszłości taka się ukaże.

[Z.....u]

Dziękuję serdecznie za ten komentarz. Nie do końca wszystko rozumiem, ale muszę powiedzieć, że spodobał mi się styl tej wypowiedzi. Oczywiście nie zamierzam polemizować, bo WrzeszczPoranny wie wszystko najlepiej. Nie tylko co inne osoby myślą, ale również co ja miałem na myśli.
Mogę tylko napisać powodzenia w dalszym życiu, bądź zdrów ;)

[WrzeszczPoranny]

Słowa, słowa, i tylko słowa, nie mające żadnego znaczenia dla osób postronnych. Dla innych twoje doświadczenia są wyłącznie wyobrażeniem "czegoś tam". Doświadczyłeś trzęsienia ziemi, a ja z kolei ciągle doświadczam trzęsącego się budynku, gdy obok przejeżdża tir ze złomem. Wiesz o czym mówię? No nie wiesz, a jedynie możesz sobie wyobrazić, choć te wyobrażenie będzie puste jak dzban.

I na koniec sprawa bardziej oczywista: zdecydowałeś się podzielić swoimi doświadczeniami, ponieważ zrozumiałeś, że