Słuchajcie głąby!

Wchodzisz tu, z tym swoim zadrutowanym po uszy móżdżkiem, neuronami śmigającymi w oszalałym przyspieszeniu tak, że twoje cybergały wyłażą ci z orbit, z tępą pewnością siebie na chromowanym licu i myślślisz – Co ten stary sk*rwiel może mi jeszcze powiedzieć o mieście, o życiu w mroku, o stylu?

[pepinoogorino]

Niesamowita pycha przemawia z liter stawianych przez autora, chociaz ledwo liznal ten temat i dobral do tego wyjatkowo meczaca forme, nieudolnie starajaca sie podrobic cos nieosiagalnego dla tworcy tego tekstu.