Aktywne Wpisy
![kontophone](https://wykop.pl/cdn/c0834752/604b9a13855a5666242fd62f0b70d706f00130dc93bd0d154d9f864c5cf6e02d,q60.jpg)
kontophone +251
![kontophone - Ktoś chętny? XD
#tinder #logikarozowychpaskow](https://wykop.pl/cdn/c3201142/979f43040448fb65b1d7c38a11032b75d7a34add9f06c1499c483707649a981a,w150.jpg)
źródło: temp_file6294847614579903576
Pobierz![daro1](https://wykop.pl/cdn/c0834752/f278260176d15a5948211b46fbb499495fa417f0ca2b711b054a907212231796,q60.jpg)
daro1 +2
Jakie są Wasze doświadczenia z jazdą małym samochodem miejskim w segmencie A lub B z silnikiem benzynowym 1.0 - 1.2 na długich trasach? Mam tu na myśli jazdę drogą ekspresową albo autostradą kilka godzin i setki kilometrów. Mam VW Polo 9N z silnikiem 1.2 12V w benzynie z 2003r i tylko tak się zastanawiam co by się stało z silnikiem gdyby przez parę godzin jechać z prędkością 100-120km/h drogą ekspresową? Autostradą to
Jestem dozgonnie wdzięczny wszystkim moim oprawcom za bullying, którego doświadczyłem. Dał mi on wiele prób charakteru, które pozwoliły mi wypracować pewność siebie, stanowczość, asertywność i poczucie własnej wartości. Moi oprawcy również pozwolili mi wyzbyć się wszystkich cech kobiecych, które niefortunnie odziedziczyłem od kobiet, które mnie wychowywały. Sztuki walki, na które zacząłem chodzić w wieku 13-14 lat pomogły mi postawić się i skatować moich oprawców. Przez całe wakacje stałem na skrzyżowaniu wsi w oczekiwaniu na stopa, który zabierał mnie w ok. godzinę do miasta gminnego, z którego brałem busa i jechałem nim do miasta, na trening. Potem wracałem w ten sam sposób - czasem musiałem iść te 10km z buta o godzinie 11 w nocy, zwlaszcza gdy nie było osoby która by wziela mnie na stopa, ale bylo to warte, ponieważ pomogło wykształcić we mnie charakter. Już po pierwszych dwóch miesiącach skatowałem pierwszego z nich. Po raz kolejny próbował mnie zgnębić i uderzyć - jakże się zdziwił, gdy #!$%@?łem mu na ryj kilka prostych. Ostrzegłem go, że będzie gorzej - niestety biedaczek był w takim transie, że znów mnie zaatakował. To już zakończyły kolana i kopnięcia na jego tłusty, parszywy pysk. Nigdy nie widziałem kogoś bardziej spuchniętego - wyglądał jak zgniła dynia.
Treningi kontynuowałem po roku czasu - tym razem już w innym miejscu. Chodziłem również na siłownie, ale przez chorobę autoimmulogiczna byłem dość suchy i słaby, więc dla niewprawionego oka nadal byłem łatwym celem.
Nadszedł czas kolejnej próby - tym razem wcześniejszy oprawca, z którym zamieniłem kilka słow straszył, że połamie mi ręke, wchodził też we mnie na korytarzu a raz złapał mnie za szyję. Nadszedł czas na czarny dres i złapanie #!$%@? w szatni. Nieświadomy wszedł do szatni, przebrać się jak gdyby nigdy nic. Mój przyjaciel zamknął przed nim drzwi. Za oprawcą stałem ja - #!$%@? mu kopa w kręgosłup i zaczałęm bić po pysku. Zalany. Śmieć się zalał i pomalował na czerwono.
Niestety, rozjebus, który zobaczył krew doniósł to dyrektorce. Śmiecie z policji, popisówka itp. Co ciekawe, nie miałem punktów ujemnych, bo chyba zrozumieli, że się tylko broniłem...
Bullying pozwolił mi pozbyć się dziewczęcych, długich włosów, ubierać się na różowo i robić inne rzeczy, które robią ludzie bez ojców.
Teraz, jako dojrzały i pewny siebie mężczyzna mogę nosić długie włosy, ubierać się i zachowywać jak chcę.
A mogłem przecież żalić się i stworzyć z tych wydarzeń, z moich chorób, z mojej rozbitej rodziny i innych rzeczy osobowość ofiarną. Jakie życie byłoby wtedy łatwe - każdy inny byłby odpowiedzialny za moje niepowodzenia.
#rozwojosobisty #wychodzimyzprzegrywu
Komentarz usunięty przez moderatora