Aktywne Wpisy
![](https://wykop.pl/cdn/c0834752/f7eaa0525fbc97282e7e8c91213ae9795f67cfb14aed312cbc0d15be92013a5d,q60.jpg)
Mannequeen +2
Mirasy mam zagwozdke.
Poznałam na tinderze chłopaka, było kilka spotkań na których po prostu chodziliśmy jeść i gadaliśmy.
Na ostatnim spotkaniu miał zostać u mnie na noc. Siedzieliśmy na kanapie i oglądaliśmy the office z laptopa, który trzymałam na kolanach.
W pewnym momencie zaczęliśmy się całować, ale ze Siedzieliśmy obok siebie ramię w ramię to musiałam bardzo wykręcać głowę xd więc zdjęłam lapka z kolan, żeby nie spadł na ziemię (macbook, więc
Poznałam na tinderze chłopaka, było kilka spotkań na których po prostu chodziliśmy jeść i gadaliśmy.
Na ostatnim spotkaniu miał zostać u mnie na noc. Siedzieliśmy na kanapie i oglądaliśmy the office z laptopa, który trzymałam na kolanach.
W pewnym momencie zaczęliśmy się całować, ale ze Siedzieliśmy obok siebie ramię w ramię to musiałam bardzo wykręcać głowę xd więc zdjęłam lapka z kolan, żeby nie spadł na ziemię (macbook, więc
![](https://wykop.pl/cdn/c0834752/c342cdcef903eb21dd2986869baec636b7859e26220952ddcb2846f44d68bdd7,q60.png)
thority +337
Praca zdalna to największe błogosławieństwo mojego życia zawodowego.
Wstajesz o 6:30, mówisz "a chvj, poleżę jeszcze", więc wstajesz o 7, poranny trening, kawka z żonką, o 8:30 kurs z sypialni do domowego biura (w kurniku w PRL-owskim bloku 64m2, ale mimo wszystko własnym kurniku), odpalasz kąkutery, robisz się zielony na Teams i w sumie tyle z porannej aktywności zawodowej do tak mniej więcej 10:00. O 10 zaczynasz prackę jak człowiek, na luzie
Wstajesz o 6:30, mówisz "a chvj, poleżę jeszcze", więc wstajesz o 7, poranny trening, kawka z żonką, o 8:30 kurs z sypialni do domowego biura (w kurniku w PRL-owskim bloku 64m2, ale mimo wszystko własnym kurniku), odpalasz kąkutery, robisz się zielony na Teams i w sumie tyle z porannej aktywności zawodowej do tak mniej więcej 10:00. O 10 zaczynasz prackę jak człowiek, na luzie
Myślę, że Sida Meiera nie trzeba przedstawiać nikomu. Znany najbardziej z serii gier Civilisation, spisał swoje doświadczenia związane z bycia przez dekady w branży gier wideo w książce "Sid Meier's Memoir!". Nie skupiał się zbytnio na swoim dzieciństwie czy tragediach rodzinnych, a położył nacisk na opisanie własnych doświadczeń związanych z wczesnymi latami niszowego rynku gier oraz na późniejszych latach 90 kiedy pracował nad autorskimi projektami.
Co ciekawe, Meier zupełnie nie zajmował się kwestiami biznesowymi w trakcie swojej kariery w branży. Nawet we "własnej" firmie zajmował zewnętrzną pozycję konsultanta kreatywnego, pozostawiając sobie umowną swobodę do zajmowania się projektami, które były jego pasją.
Fani twórczości Meiera na pewno zauważyli pewien trend w nazywaniu gier - jego imię i nazwisko jest nierozłącznym elementem nazwy gry. Pierwszą grą, w której użyto tego wybiegu była wydana w 1987 r. gra Sid Meier's Pirates!, którą w swej oryginalnej formie pewnie mało kto pamięta. W 2004 r. pojawił się trójwymiarowy remake, wzbogacający grę o wiele nowych elementów. Remake do dziś jest niesamowicie grywalny i ciekawy - naprawdę polecam sięgnięcie do tego starszego tytułu.
Sam Meier podkreśla, że używanie jego nazwiska do oznaczania gier nie jest tylko zabiegiem czysto marketingowym. Zezwala on na używanie swojego nazwiska jedynie w przypadku gier, które są zgodne z jego własną filozofią, w którą wpisuje się m.in. stronienie od prezentacji nadmiernej przemocy. Gorąco polecam zapoznać się z tą książką. Niestety, z tego co wiem, dostępna jest jedynie w języku angielskim.
Praktyka Meiera, czyli selektywne podchodzenie do firmowania produktów swoim nazwiskiem, jest również zabiegiem, który podlega ochronie prawnej. Sugerowanie, że dana osoba wspiera, poleca bądź w jakiś inny sposób jest zaangażowana w promocję danego produktu bez zgody tej osoby, może (w zależności od kombinacji użytych elementów) stanowić naruszenie praw związanych z wizerunkiem albo dobrami osobistymi. Na gruncie polskim było już całkiem sporo przypadków użycia do celów promocyjnych wizerunku i nazwisk osób znanych bez ich zgody. Najgłośniejsze przypadki to chyba sprawa Marcina Gortata i sieci restauracji Sphinx oraz spraw(y)a Dariusza Michalczewskiego i przedsiębiorstwa Maspex.
W ostatnim czasie jednak, w świecie popkultury również doszło do małego incydentu. Wydawnictwo Stinger Press bez stosownej zgody posłużyło się nazwiskiem pisarza Roberta M. Wegnera w komercyjnym przedsięwzięciu firmy sugerując, że pisarz ten reklamuje i promuje grę fabularną Kompania Ostrzy. Całość zakończyła się przeprosinami na stronie FB Stinger Press.
#prawo #gry #ksiazki #media