Aktywne Wpisy
![Typ0wa_Karyna](https://wykop.pl/cdn/c0834752/892214a4b78efbc380db76c61afa3ff60155ee907b42477d9b62bb72cc083a40,q60.jpg)
Typ0wa_Karyna +169
Może się czepiam i niepotrzebnie marudzę, ale odnoszę wrażenie, że ogólnie coraz bardziej odchodzi się od takiego normalnego kontaktu z człowiekiem - już tłumaczę. Byłam jakiś czas temu w banku, zmieniałam konto - ogólnie rozmowa wyglądała w ten sposób, że NAJLEPIEJ wszystko załatwiać samemu elektronicznie albo przez bankomat, a jakbym chciała załatwić sprawę "w okienku" to zostanie mi naliczona jakaś prowizja, okej, rozumiem, takie zasady.
W zeszłym miesiącu chciałam załatwić sprawy związane
W zeszłym miesiącu chciałam załatwić sprawy związane
![RapidHere](https://wykop.pl/cdn/c3397992/RapidHere_ijjDgYShkp,q60.jpg)
RapidHere +171
O matko,ekran z odświeżanien 60 Hz 2023 rok w telefonie za 800 euro XDDD to już nawet nie jest plucie tylko dożylna dawka braku szacunku #apple
![RapidHere - O matko,ekran z odświeżanien 60 Hz 2023 rok w telefonie za 800 euro XDDD...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/093117a748f3b2aabadad08742b834db4d9378e19d204680f15dc54f37f38ac6,w150.jpg?author=RapidHere&auth=a851941b6bf4bab5cbbba0cc14f12eec)
Wstał wobec tego, podszedł do zbiorowiska swoich silnorękich, z jakiegoś powodu chrapiących w kałuży zdobycznego wina, resztkach beczki i stołu i kopniakami począł przywracać im przytomność. Gdy koła młyńskie, będące między uszami rzeczonego wikinga, poczęły obracać się szybciej niż dwa winniczki po ucieczce przed frankiem, Ragnar złapał go za klapy i wytargał do pionu.
- Olaf! - Ryknał mu w twarz, niemal powalając z powrotem. - Ty mów mnie teraz, gdzie my teraz rabować płynąć będziemy?!
Głos wodza działał na innych podobnie jak jego kopniaki, wszyscy poczęli się bowiem wiercić, i wracać do życia. Miało to zapewne coś wspólnego z natężeniem głośności rzeczonego głosu. Olaf, podrapał się w złota czuprynę, usilnie pojąc znaczenie tego, co wyryczał do niego trzymający go niedźwiedź. Po chwili dotarło do niego, że to nie niedźwiedź tylko jego wódz, choć w urodzie, posturze i smrodzie nie było wielkiej różnicy.
- Nooo....eeee....yyy... - Począł odpowiadać.
- Gdzie?! - Ryknął Ragnar.
- Może byście na mapę zerknęli? - Zaproponowała jedna z kobiet, za co stojący najbliżej mężczyzna zdzielił ją sierpowym za odzywania się. Regnarowi jednak ów pomysł się spodobał najwyraźniej bo skinął innym stojącym w pobliżu i ci zasypali gradem ciosów tego który uderzył dziewczynę. Ragnar zaś puścił nadal zbierającego myśli Olafa i tuszył w stronę stołu.
Wywrócił go, aby zrzucić z niego resztki z uczty i łupów po czym postawił ponownie. Zaraz ktoś rozłożył na blacie wielką płachtę skóry. Na jej gładkiej stronie starannie wyrysowano znane wikingom wody. Wódz i co bardziej przytomni wojowie zebrali się wokół. Ragnar oparł się o blat i zapatrzył w obraz. Dumał chwile nad nim, z mądrą miną ukrytą pod zmierzwioną broda, czekając po prawdzie aż Europa przestanie mu się w oczach dwoić. Wtedy rzekł.
- Na północ nie ma co płynąć. Tam ino miśki, foki, mróz i śmierć.
Wszyscy pokiwali głowami zgodnie.
- Na zachód to pływamy regularnie. Dobre złoto, kiepskie piwo i brzydkie kobiety. Największe skarby i tak chowają po zamkach które zdobywać nudno.
Znów wszyscy pokiwali głowami.
- Na wschód też nie ma po co płynąc. Nasi tam, tych durnych mięczaków podbili.
- A co nam to, że oni nasi? - Spytał wtem jeden z wojów. Ragnar wskazał go gestem i posypał się nań grad ciosów.
- A to, że oni teraz na wyprawy nie pływają a ci co zostali podbici to jedynie garnki lepić umio. Nie chce mi się żelaza szczerbić o kolejną skorupę.
Wszyscy i tym razem pokiwali głowami. Oprócz tego co się wcześniej odezwał, ten był bowiem zbyt zajęty szukaniem wybitych zębów.
- A na południe... - zaczął wódz i brwi mu się zmarszczyły. - Haral, co jest na jaja Odyna na południu?
Zapytany rozłożył bezradnie ręce, nie mając pojęcia. Inni też nie wiedzieli. Skrzyknięto więc wojów, zapakowano longskipy i drakkary i walna wyprawa ruszyła na południe. Przepłynęli z trudem przez Bałtyk i dopłynęli w końcu do jego południowego brzegu. Powitały ich tam gęste lasy, pełne łownej zwierzyny, kryształowe rzeki i bursztyn o który się dosłownie potykali. Tylko ludzi żadnych nie było.
Niezrażeni tym wikingowie wylądowali w malowniczej zatoczce i ruszyli wgłąb lądu. Gdzieś w końcu musiał ktoś mieszkać, będzie kogo zamordować i zgwałcić albo zgwałcić i zamordować. Zależnie od preferencji danego wikinga. Szli jednak dzień, drugi i trzeci, nie natykając się na nic, co by na dwóch nogach chodziło. Po czterech dniach uznali, że kraj tutaj to jedynie nieprzebyte puszcze i rzeki lub jeziora. Z mieszanymi uczuciami ruszyli więc z powrotem. Nie mieli co prawda zabawy, ale łup sobie z futer i bursztynu przywiozą. A może nawet się tu osiedlą?
Gdy wyszli z powrotem na plaże stanęli jednak jak wryci. Ich okrętów nie było, w kilku miejscach tylko jakieś zwęglone szczapy leżały. I wtedy z ciemnej, nieprzebytej puszczy za nimi wyszli uzbrojeni ludzie.
Nie mieli tak mocnych kolorów włosów jak przybysze z północy, nie dorównywali im też wzrostem, choć wagę mieli podobną. Szerokością barów i grubością mięśni przewyższali jednak ludzi północy.
I byli uzbrojeni. Miecze, włócznie i topory a do ochrony hełmy i duże tarcze. I bez słowa wyrznęli wikingów w pień. Żaden nie powrócił.
Przez kilka kolejnych pokoleń sytuacja się powtarzała. Nie wiedząc co jest na południu, wikingi płynęli i nie wracali.
Aż pewnego dnia, kiedy kolejny wódz spytał co jest na południu, usłyszał w odpowiedzi.
- Nie wiem, ale mój ojciec tam popłyną i nie wrócił.
- A i mój dziadek też! - Podchwycił inny.
- I mój brat. - Rzucił najstarszy z wojów.
- A mój wuj i jego brat....yyy...też wuj!
Wódz zmyślił się więc, gdy wrzawa w długiej hali się podnosiła, bo każdy kogoś tam stracił w wyprawach na południe i sięgało to już na pokolenia w tył. W końcu wywróceniem stołu z mapą i rykiem wódz uciszył wszystkich.
- Skoro tylko dzielnych wikingów tam popłynęło, a nie ma lepszych wojów niż my, władcy świata, z woli Thora, Odyna i w ogóle władający w Midgardzie...tedy, tam Midgard już nie sięga. Tam króluje Hel, (bogini zmarłych), tam jest jej królestwo! I wypraw zbrojnych tam urządzać nie będziem, bo wole już słabe piwo i brzydkie kobiety zachodu, od szpetnego oblicza królowej zmarłych!
- Hel! - Zakrzyknęli na jej cześć wikingowie, nie chcąc aby słowa ich wodza sprowadziły na nich gniew bogini.
I stąd oto swoją nazwę wziął Półwysep Helski
#coolstory #anegdota #humor