Odyn. Od niego się zaczęło; on, bóg wiedzy, wojny, magii i poezji przekazał nam w darze runy. Jak wszystko w Skandynawii odbyło się to gwałtownie, surowo i brutalnie. W imię wiedzy i mądrości Poświęcił własne oko. Wrzucił je do studni Mimira, olbrzyma, dzięki czemu napił się ze źródła mądrości.

Powiedzieć, że Wardruna jest grupą folkową to jak by nic nie powiedzieć. Bo jak zestawić hopaśne cuda wianki naszych pożal się boże folkowców z ludźmi surowymi, posępnymi, grających na tym, co stworzą siłą własnych rąk, opowiadającymi niemal starożytne skandynawskie historie zapisane w runach.