Jesteś w kościele na mszy. Śpisz. Nagle łup! Ze snu wyrywa Cię potężny szlag w łeb i zapach kadzidła. To ksiądz przygrzmocił Ci trybularzem. W mocnym sennym zamroczeniu łapiesz za łańcuch, wyrywasz utensylia z ręki kapłana i spieprzasz przed siebie. Na dworze jest duszno, ale nie zwracasz na to uwagi. Biegniesz przed siebie, wpadasz do lasu i chowasz się w jagodach pod sosną. Nikt Cię nie goni. Po kilku godzinach zasypiasz ponownie.

od pierwszej sekundy zapach mnie wciąga w mrok. przyspieszony oddech mrok ciemnośc ordobina niepokoju. od poczatku pikantnie gorzko intrygująco . rozgrzewajac sie na skorze wibruje i wbija do glowy jeden obraz - grzech. rozpalona skora słona kwasna rozgrzana i oddech jego pełne napiecia spojrzenie. zadnych subtelności zero kurtuazji porzadliwosc gonitwa mysli. odrobina slodyczy w gorzkim morzu labdanum. jej skora biala jak snieg jego silna dłoń. jej cieple uda ramiona skora gladka jak