Obecne niszczenie pomników w kontekście walki z rasizmem ma moim zdaniem bardzo ciekawe podłoże psychologicznej potrzeby wyparcia mrocznego dziedzictwa zachodu,
Powiedziałbym, że nasze społeczeństwo pretendujące do miana najbardziej wolnościowego i liberalnego na tle reszty świata jednocześnie nie może się pogodzić z faktem niewolnictwa. I choć samo zniewalanie ludów nie jest zarezerowane dla białej rasy to i tak w dużej mierze godzi to w nasz nieskazitelny wizerunek.
Tak jak człowiek próbuje wyprzeć ze swojej
Powiedziałbym, że nasze społeczeństwo pretendujące do miana najbardziej wolnościowego i liberalnego na tle reszty świata jednocześnie nie może się pogodzić z faktem niewolnictwa. I choć samo zniewalanie ludów nie jest zarezerowane dla białej rasy to i tak w dużej mierze godzi to w nasz nieskazitelny wizerunek.
Tak jak człowiek próbuje wyprzeć ze swojej
To jest próba stworzenia całkowicie nowego, lepszego (ich zdaniem) świata, przy jednoczesnym odrzuceniu wszystkich doczesnych dokonań. O ile w jakimś stopniu potrafię zrozumieć niechęć do pomników osób moralnie negatywnych , tak tutaj mamy pozbywanie się wszystkie. W czasie protestów zniszczono m.in pomniki Lincolna i Kościuszko, którzy mieli ogromny wpływ na oswobodzenie mniejszości. Z historii wiemy, że takie rewolucje przewracające całą znaną nam rzeczywistość do góry nogami nie kończyły się
Nie ma żadnej próby budowy lepszego świata. To było kiedyś za Marksa ale nie wyszło i skończyło się wraz z projektem ZSRR. Zachodni świat wydał już oficjalne orzeczenie o końcu historii poprzez Fukuyame który głośno stwierdził, że nic lepszego od demoliberalizmu już nie powstanie. Teraz jedynie się rozchodzi by to rozpowszechnić na inne