Dziś dzień treningowy. Endorfinki pomagają nawet jak słońce za chmurami.

Inaczej się żyje kiedy z rana zamiast po głupie tabletki przeciwbólowe sięgam po gitarę i myślę nad jakąś linią basową. Na wesoło czy na smutno, źle czy dobrze, zależnie od nastroju ale jakoś

Muszę się wyżyć artystycznie, zamiast szukać dodatkowej adrenaliny po nocy, przynajmniej dopóki nie mam ubezpieczenia, bo mnie nie poskładają później na sorze. A narazie nie mam jak :/

Taką mam teraz korbe na ćpunów i alkusow że nie wytrzymam z nimi w jedym pomieszczeniu. W idealnym momencie w------o prąd by się stamtąd zawinąć i nigdy nie wracać.

Nakarmilem dziś gołębie, a później sam zostałem nakarmiony. Warto szerzyć dobro i zjednywać ludzi, nigdy nie wiadomo w jakiej postaci wróci.

Nie zapomnę spojrzenia małej dziewczynki, której dorzuciłem kilka zł do zakupów. Taki drobny gest a patrzyła jakbym jej gwiazdkę z nieba podarował. Żyje dla takich chwil.

Znalazłem sobie nowy dom. Materac, szafka, ogród, miska z żarciem, 5 minut od pracy. Plandeke rozwiesić by na łeb nie padało w nocy i można żyć.

Czysta radość z istnienia.

T+15h - cała nikotyna usunięta z organizmu, zostały jeszcze metabolity. Dziwnie się czuję, miejscami tak spokojnie jakby czas zatrzymał się w miejscu.

#rzucaniepalenia

II etap to będzie etap pracy, relacji i rzucania szlugow.
Jeden kumpel odzyskany!!! ^.^

Dwa przetrącone kulasy, rozbity łokieć i naciągnięty mięsień - i tak było warto. Uwielbiam ten sport.

Dziś mija miesiąc odkąd zacząłem terapię i jeszcze nigdy nie czułem takiej wolności.
I każdego dnia myślę, że kiedyś się obudzę i ten sen zniknie. A on uparcie nie znika xD
Nie ogarniam swoim ograniczonym umysłem tego co się tak naprawdę wydarzyło, jedyne czego jestem pewien, to że nie chce się już więcej cofać.

TylkoPokaż całość

Mimo fatalnego samopoczucia, dreszczy i bólu mięśni, coś mnie jednak ciągnie za sobą by wykonać ten plan na dzisiaj.

Edit 2h później: wypiłem kawe na rozruch i usnąłem na kiblu.

Za dużo we mnie złości. Za dużo spraw na które nie mam wpływu. Za dużo różnych emocji. Dziś wpadłem w amok. Zatrzymałem się dopiero jak zobaczyłem rozmazaną krew na rękach.
I zastanawiam się, jak długo jeszcze to będzie trwało, nim naprawię swoje życie i relacje na tyle, by poczuć spokój, na dłużej niż chwilę.

Zgodnie z zaleceniami, ograniczam internet do minimum. Kartka, długopis, dużo myśli i eksploracji zarówno pojęć jak i nowych miejscówek. Nawet na filmie się nie mogę na dłużej skupić. Nie wiem jak mogłem tyle czasu marnować na gierkach i youtubie.
Jedyne co mnie jeszcze drażni, to to że mam tak mało energii. Chyba za szybko ją spalam od rana. Może muszę się nauczyć hamować pogoń myśli, bo czasem jak wejdę w labirynt toPokaż całość

Parkour! Moje nowe hobby. Bo samo bieganie trochę mnie znudziło.

Dziś spokojnie zasnę. Po tej całej lawinie emocji, jest lepiej.

Myślałem że już jest lepiej, ale jeszcze dluuuuga droga. Na tą chwilę z całych sił próbuję powstrzymać zawał który mam

Pada deszcz. Pozwolił odpocząć i oczyścić trochę powietrze. Zastanawiam się czy nie jest aby tak, by w pełni otworzyć serce na drugiego człowieka, trzeba najpierw zmierzyć się z własnymi lękami i traumami. Zwłaszcza kiedy tak bardzo nie chce się powtarzać cyklu patologicznej rodziny.
Czym człowiek starszy, tym więcej tego bagażu i tym trudniej zaufać.
Dlaczego mamy pozwalać by to lęk decydował za nas.

"Jak jesteś wrażliwy, to Ci będzie ciężko, ale musiszPokaż całość