powiedzrower
  • 0
@cuntbrah: Ja wiem, że racjonalnie nie ma tu powodów do stresu. Ciężko to wyjaśnić. Po prostu człowiek za bardzo skupia się na "pierwszym dobrym wrażeniu". Czasem udaje się o tym zapomnieć i wtedy naprawdę jest ok.
  • Odpowiedz
appo_bjornstatd
  • 1094
Ktoś to w końcu opisał.

Słownik nieoczywistych smutków:

Xeno – najmniejsza mierzalna jednostka relacji międzyludzkiej. Wymieniana jest na ogół między osobami całkowicie obcymi. Przyjmuje postać, przykładowo, błysku flirtu w oku, kiwnięcia ze zrozumieniem, albo wspólnego uśmiechu nad jakimś zrządzeniem losu. Te momenty są zupełnie nieprzewidywalne i mijają szybciej niż trwały, ale są ważnym pokarmem emocjonalnym, który łagodzi naszą samotność.

Kenopsia
  • 64
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
powiedzrower
  • 7
@appo_bjornstatd:

Monachopsis – subtelne, ale uporczywe poczucie, że ustawicznie jesteśmy nie na swoim miejscu. Że ciągle jesteśmy w obcym sobie środowisku, jak ryby wyjęte z wody, jak foki na plaży. Niezdarni, nieporadni, nie umiemy się skupić, odnaleźć, ogarnąć. Tłoczymy się wśród innych niedostosowanych i nawet nie potrafimy się rozeznać, że tutaj blisko, ledwie za rogiem, szumi świat któremu byliśmy przeznaczeni, świat w którym bylibyśmy jak ryby w wodzie, naturalnie, lekko
  • Odpowiedz

Jestem rowerem

Osiągnięcia