- Przepraszam, dlaczego ten pies nie jest na smyczy? - To nie mój pies. - Jak to nie pański? - Nie mój. - Przecież widzę, że to pański pies! - Nie. - Nie? To niech pan przejdzie na drugą stronę ulicy! (facet przechodzi) - I co?! Poszedł za panem! To pański pies! - To nie jest mój pies. - To niech pan przejdzie jeszcze raz! (facet przechodzi) - Ten pies za panem
Wezwanie przykre. Dojechaliśmy na miejsce, niestety nie było już co "zbierać". Pan, lat 35 (młody człowiek... chorował na raka) mimo próby reanimacji nie drgnął nawet. Wokół nas biegały dwie córeczki i załamana żona. Kolega starał się zapanował nad rozpaczą żony, a ja zszedłem wezwać zespół z lekarzem (wbrew powszechnej opinii, my nie możemy stwierdzić zgonu).
Wróciłem na górę, zbierałem sprzęt (kolega podawał leki uspokajające, bo pani zaczęła wpadać w panikę)
@Zawsze_Pomagam: To pewnie jakaś wymyślona historia, ale w tym tygodniu mija rok od śmierci mojej mamy. Zmarła na raka trzustki w szpitalu. Gdy leżała na paliatywnym i była już bardzo słaba, do szpitala trafiła sąsiadka z bloku- jakieś problemy z kręgosłupem. Pamiętam, że po pierwszej wizycie sąsiadki, mama, która niechętnie opowiadała jej o chorobie, poprosiła mnie, żebym jej nie wpuszczał do pokoju. Potem, gdy czuwałem przy mamie, gdy była nieprzytomna, sąsiadka
Dzisiaj przeżyłam najbardziej #creepy dzień w swoim życiu. Likwidowaliśmy mieszkanie po aukcji komorniczej. W środku głębokie lata 80, ZERO sprzętów współczesnych. Całe mieszkanie usiane karteczkami (pic rel). Wynosiliśmy commodore, unitry, stare grundigi, czarno-białe telewizory i masę innych przedmiotów. Poza tym poprzedni właściciel był zbieraczem, 4 pokoje zapełnione po brzegi, same korytarzyki między kartonami, workami i pudłami. Pudeł z paragonami z lat '90 i '00 było 12, z kuponami lotto - 3. Puste
#natura